1
00:00:45,720 --> 00:00:48,720
ภูเขาเอเวอเรสต์.

2
00:00:49,000 --> 00:00:52,000
29,000 ฟุต

3
00:00:53,040 --> 00:00:56,720
จุดที่สูงที่สุดในโลก

4
00:00:57,880 --> 00:01:00,760
มีเสน่ห์และอันตรายถึงชีวิต

5
00:01:01,400 --> 00:01:04,640
ในช่วงทศวรรษที่ 1920
เพื่อพิชิตภูเขาลูกนี้

6
00:01:04,640 --> 00:01:08,440
เป็นความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เหลืออยู่
ในยุคทองของการผจญภัย

7
00:01:11,920 --> 00:01:15,000
เอเวอเรสต์คือขอบสวรรค์

8
00:01:15,000 --> 00:01:18,000
ที่ซึ่งหลายคนเชื่อ
ไม่มีมนุษย์คนใดสามารถอยู่รอดได้

9
00:01:20,640 --> 00:01:22,680
แต่ไม่ใช่จอร์จ มัลลอรี

10
00:01:45,280 --> 00:01:49,400
เอเวอเรสต์คือสิ่งสุดท้าย
การพิชิตอันยิ่งใหญ่ของมนุษย์

11
00:01:51,800 --> 00:01:53,280
ความฝันที่ดุร้ายที่สุด

12
00:02:07,200 --> 00:02:12,080
George Mallory ใฝ่ฝันที่จะเป็น
ชายคนแรกที่ปีนเอเวอเรสต์

13
00:02:12,080 --> 00:02:18,360
วันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ.2467 แต่งกายด้วย
รองเท้าบูท Gabardine และ hobnailed

14
00:02:18,360 --> 00:02:23,640
เขาและเพื่อนนักปีนเขา
แซนดี้ เออร์ไวน์ ถูกพบเห็นครั้งสุดท้าย
800 ฟุตใต้ยอดเขา

15
00:02:27,880 --> 00:02:29,680
แล้วเมฆก็กลิ้งเข้ามา

16
00:02:31,640 --> 00:02:33,880
พวกเขาไม่เคยเห็นมีชีวิตอยู่อีกเลย

17
00:02:37,480 --> 00:02:43,160
หลายคนเชื่อว่าเกือบจะ
30 ปีก่อนเอเวอเรสต์
ถูกพิชิตอย่างเป็นทางการ

18
00:02:43,160 --> 00:02:47,360
George Mallory เป็นชายคนแรก
เพื่อก้าวขึ้นไปบนจุดสูงสุดของโลก

19
00:03:11,000 --> 00:03:17,160
75 ปีหลังจากมัลลอรีและเออร์ไวน์
คอนราด อังเคอร์ นักปีนเขาที่หายตัวไป

20
00:03:17,160 --> 00:03:21,720
มีส่วนร่วมในการสำรวจมอง
เพื่อร่างกายของพวกเขา อยู่บนเอเวอเรสต์

21
00:03:24,360 --> 00:03:26,760
วิทยุ: 'คอนราด เข้ามาหน่อยสิ'

22
00:03:29,360 --> 00:03:31,320
'ฉันลงไปที่ 26.7 จบแล้ว'

23
00:03:31,320 --> 00:03:34,520
Anker โจมตีด้วยตัวเขาเอง

24
00:03:34,520 --> 00:03:39,480
'คอนราด คุณอยู่ต่ำกว่าการค้นหามาก
โซน คุณจะต้องสูงกว่านี้ให้ได้'

25
00:03:39,480 --> 00:03:40,800
ฉันอยากรู้อยากเห็น

26
00:03:40,800 --> 00:03:42,800
ฉันหยุดแล้วหันกลับมา...

27
00:03:44,440 --> 00:03:47,720
..และมีแผ่นสีขาวอยู่ด้วย

28
00:03:47,720 --> 00:03:50,760
ไม่ใช่หิมะ มันเป็นด้าน

29
00:03:50,760 --> 00:03:55,880
สีที่ดูดซับแสงคล้ายหินอ่อน

30
00:04:07,240 --> 00:04:10,640
พอเข้าใกล้ฉันก็ได้รู้ว่า

31
00:04:10,640 --> 00:04:15,480
นี่คือร่างของหนึ่งในนั้น
นักปีนเขาชาวอังกฤษผู้บุกเบิก

32
00:04:15,480 --> 00:04:17,560
กลายเป็นน้ำแข็งไปทางด้านภูเขา

33
00:04:22,640 --> 00:04:25,240
สักพักฉันก็คิดว่า

34
00:04:25,240 --> 00:04:27,120
บางทีฉันอาจจะเดินต่อไปได้

35
00:04:27,120 --> 00:04:29,160
และเก็บมันไว้กับตัวฉันเอง

36
00:04:34,040 --> 00:04:36,240
แต่แล้ว...

37
00:04:36,240 --> 00:04:38,800
นั่นคือสิ่งที่เราอยู่ที่นั่นเพื่อ

38
00:04:43,120 --> 00:04:45,800
'ประชุมกลุ่ม.

39
00:04:45,800 --> 00:04:48,040
'การประชุมกลุ่มภาคบังคับจบลงแล้ว!'

40
00:05:11,040 --> 00:05:12,840
นี่รอนะ

41
00:05:12,840 --> 00:05:16,480
นี่คือจอร์จ มัลลอรี โอ้พระเจ้า!

42
00:05:16,480 --> 00:05:18,080
โอ้พระเจ้า!

43
00:05:18,080 --> 00:05:21,480
เห็นไหม จอร์จ มัลลอรี

44
00:05:21,480 --> 00:05:22,400
โอ้พระเจ้า!

45
00:05:38,800 --> 00:05:41,880
จอร์จ มัลลอรี และฉัน

46
00:05:41,880 --> 00:05:46,880
เส้นทางของเราทั้งสองได้ตัดกัน
ห่างกัน 75 ปี

47
00:05:52,440 --> 00:05:58,520
ป้าของฉันโทรมาบอกฉัน
เสียงค่อนข้างเล็กในโทรศัพท์

48
00:05:58,520 --> 00:06:04,240
“ซูซี่ พวกเขาพบฉันแล้ว”
ศพของพ่อบนยอดเขาเอเวอเรสต์”

49
00:06:04,240 --> 00:06:08,840
และฉันก็ประหลาดใจว่า
ฉันตกใจมาก

50
00:06:08,840 --> 00:06:16,600
มันมีพลังมากที่จะรู้ว่าอยู่ที่ไหน
ปู่ของฉันเป็นและเขาเสียชีวิตอย่างไร

51
00:06:19,320 --> 00:06:23,960
เขามีกระดูกหักแบบประกอบ
ขาขวาเหนือข้อเท้า

52
00:06:23,960 --> 00:06:27,640
ร้ายแรงบนเอเวอเรสต์

53
00:06:27,640 --> 00:06:33,680
แขนของเขายื่นออกไป
ราวกับว่าเขาพยายามจะขุดนิ้วของเขา
เข้าไปในด้านข้างของภูเขา

54
00:06:36,040 --> 00:06:40,960
เขาถูกพบเห็นครั้งสุดท้ายบนสันเขา
มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกสู่ยอดเขา

55
00:06:40,960 --> 00:06:43,840
แต่ฉันพบเขาไกลไปทางทิศตะวันออก

56
00:06:43,840 --> 00:06:46,480
มัลลอรีจึงกำลังเดินทางกลับ

57
00:06:46,480 --> 00:06:49,520
บางทีอาจจะกลับมา
จากยอดเขานั่นเอง

58
00:06:59,080 --> 00:07:04,920
แว่นกันแดดของเขา
สำคัญต่อแสงสะท้อนจาก
หิมะอยู่ในกระเป๋าของเขา

59
00:07:04,920 --> 00:07:06,960
ดังนั้นมันคงจะมืดไปแล้ว

60
00:07:12,280 --> 00:07:17,040
เขากับเออร์ไวน์ถูกมัด
เข้าด้วยกันด้วยเชือกฝ้ายเส้นเล็ก

61
00:07:25,840 --> 00:07:29,040
พวกเขาเหนื่อยทุบตีอย่างแน่นอน

62
00:07:29,040 --> 00:07:32,360
ไม่มีพลังงานเหลืออยู่
จิตใจทำงานไม่ชัดเจน

63
00:08:11,600 --> 00:08:16,880
มัลลอรีไขว้ขาซ้ายของเขาไป
อันที่หักเพื่อบรรเทาความเจ็บปวด

64
00:08:19,080 --> 00:08:21,120
มันเป็นเรื่องของนาที

65
00:08:21,120 --> 00:08:24,760
อย่างมากที่สุดครึ่งชั่วโมง

66
00:08:24,760 --> 00:08:26,480
ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต

67
00:08:38,200 --> 00:08:44,920
มัลลอรีไปถึงยอดเขาแล้วหรือยัง
เกือบสามทศวรรษก่อน
การปีนครั้งแรกอย่างเป็นทางการครั้งแรก?

68
00:08:49,160 --> 00:08:52,480
เราค้นพบมากมาย
สิ่งต่างๆ บนร่างกายของเขา

69
00:08:54,040 --> 00:08:59,320
เอกสารและจดหมาย
ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างสมบูรณ์ใน 75 ปีต่อมา

70
00:08:59,320 --> 00:09:04,800
นาฬิกาข้อมือของเขา
สนิมขึ้นตอนสิบโมงหลังห้าโมง

71
00:09:04,800 --> 00:09:08,440
แว่นตาที่เป็น
ด้านในเสื้อกั๊กของเขา

72
00:09:08,440 --> 00:09:15,080
เครื่องวัดระยะสูง
ใบหน้าแตกและมือหายไป

73
00:09:15,080 --> 00:09:20,440
แต่สิ่งหนึ่งที่สำคัญมากก็คือ
ที่หายไป รูปถ่ายของภรรยาของเขา รูธ

74
00:09:20,440 --> 00:09:23,240
ซึ่งเขาสัญญาไว้
เพื่อออกไปบนยอดเขา

75
00:09:25,720 --> 00:09:29,320
รูปถ่ายหายไปเพราะว่า.
มัลลอรีไปถึงยอดเขาแล้ว

76
00:09:29,320 --> 00:09:33,400
และวางไว้ตรงนั้น-ที่สุด
เป็นการยกย่องความรักที่เขามีต่อรูธ?

77
00:09:38,960 --> 00:09:45,280
เขาถูกพบเห็นครั้งสุดท้ายที่ความสูงประมาณ 800 ฟุต
ใต้ยอดเขาใกล้กับ
ขั้นตอนที่สองที่ยากอย่างฉาวโฉ่

78
00:09:50,120 --> 00:09:55,400
ถ้ามัลลอรีทำได้
ขึ้นสู่ยอดเขาในปี พ.ศ. 2467
เขาและเออร์ไวน์คงจะต้องมี

79
00:09:55,400 --> 00:10:00,240
ปีนขึ้นไปที่ยื่นออกมานี้
หน้าผาสูงประมาณ 28,000 ฟุต

80
00:10:01,720 --> 00:10:06,000
ไม่เคยมีการยืนยันใดๆ
ปีนขั้นที่สองฟรี

81
00:10:06,000 --> 00:10:09,400
ทุกคนที่ปีนขึ้นไปในวันนี้
ใช้บันไดโลหะ

82
00:10:09,400 --> 00:10:12,440
ยึดติดกับ
ร็อคโดยนักปีนเขาชาวจีนในปี 1975

83
00:10:15,320 --> 00:10:20,640
ฉันอยากกลับเอเวอเรสต์
เพื่อพยายามปีนขึ้นขั้นที่สอง

84
00:10:20,640 --> 00:10:24,400
ภายใต้เงื่อนไขเดียวกัน
มัลลอรีเผชิญหน้า

85
00:10:26,600 --> 00:10:30,680
สมัยนั้นเป็นหน้าผาบริสุทธิ์
มัลลอรีและเออร์ไวน์เข้ามาหามัน

86
00:10:30,680 --> 00:10:33,400
ไม่มีใครเคยไปที่นั่น

87
00:10:33,400 --> 00:10:35,400
มันคงจะเป็นเช่นนั้น

88
00:10:35,400 --> 00:10:38,640
ความสำเร็จอันเหลือเชื่อของการปีนเขา
ถ้าพวกเขาดึงมันออกไป

89
00:10:44,920 --> 00:10:48,600
การผจญภัย ความเสี่ยง

90
00:10:48,600 --> 00:10:52,440
มีบางคนที่เป็นอย่างนั้น
เจริญรุ่งเรืองกับมันที่แสวงหามัน

91
00:10:52,440 --> 00:10:54,880
พวกเขาต้องการก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง

92
00:10:57,880 --> 00:11:00,760
มัลลอรีเป็นหนึ่งในคนเหล่านั้น

93
00:11:07,440 --> 00:11:12,360
มัลลอรีเติบโตขึ้นมาในเชเชอร์
ทางตอนเหนือของอังกฤษ

94
00:11:12,360 --> 00:11:17,040
เขาปีนขึ้นสู่โชคชะตาครั้งแรก
ใน Mobberley หมู่บ้านบ้านเกิดของเขา

95
00:11:19,960 --> 00:11:23,200
พ่อของมัลลอรี่คือ
ตัวแทนของโบสถ์แห่งนี้

96
00:11:27,320 --> 00:11:31,120
มันคือที่นี่นั่นเอง
เด็กหนุ่มก็หนีไป

97
00:11:31,120 --> 00:11:34,080
และปีนขึ้นไปด้านบน
ของคริสตจักรเมื่ออายุเจ็ดขวบ

98
00:11:36,040 --> 00:11:37,480
คุณสามารถจินตนาการได้ว่า

99
00:11:40,000 --> 00:11:44,240
การหาทางปีนเขา
คือความหลงใหลในชีวิตที่แท้จริงของเขา

100
00:12:06,400 --> 00:12:09,240
จริงๆแล้วฉันคิดว่า
บางคนที่ปีนขึ้นไป

101
00:12:09,240 --> 00:12:11,960
มีสายแตกต่างไปเล็กน้อยจาก
พวกเราที่เหลือ

102
00:12:11,960 --> 00:12:17,280
ปู่ของฉันไม่รู้สึกจริงๆ
กลัวความสูงหรือหน้าผา

103
00:12:17,280 --> 00:12:18,800
หรืออะไรทำนองนั้น

104
00:12:21,040 --> 00:12:26,920
เขามีวิธีปีนป่ายนั่นก็คือ
ไม่เหมือนคนอื่นเลย

105
00:12:26,920 --> 00:12:30,600
แขนและขาของเขาจะทำเพียง
เหมือนกินบนภูเขา

106
00:12:30,600 --> 00:12:33,560
และเขาก็จะเริ่ม
ไหลไปเหมือนคลื่น

107
00:12:38,320 --> 00:12:44,800
มัลลอรีเข้ามาเมื่ออายุ 19 ปี
มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ที่
ช่วงเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ทางวัฒนธรรม

108
00:12:47,360 --> 00:12:51,800
เมื่อมัลลอรีมาถึงเคมบริดจ์
ในปีพ.ศ. 2448 เขาได้เข้าสู่การหมักนี้

109
00:12:51,800 --> 00:12:58,400
และฟองสบู่แห่งความคิด
ความตื่นเต้น, สติปัญญา, ทางเพศ,
สังคมสังคมลับ

110
00:12:59,840 --> 00:13:03,680
เห็นได้ชัดว่าเขามีบางอย่าง
ความสามารถพิเศษที่โดดเด่นมีเสน่ห์

111
00:13:03,680 --> 00:13:07,400
การปรากฏตัวที่ดึงดูดสายตา
บังคับให้จ้องมอง

112
00:13:11,400 --> 00:13:15,640
'จิตของฉันอยู่ในสภาวะ
การกบฏอย่างต่อเนื่อง

113
00:13:15,640 --> 00:13:19,280
'ฉันเชื่อว่าจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป'

114
00:13:19,280 --> 00:13:20,360
เขาเป็นคนช่างฝัน

115
00:13:22,720 --> 00:13:27,640
และครั้งหนึ่งเขาอยู่ที่เคมบริดจ์
แห่งความฝันอันยิ่งใหญ่และทรงพลัง

116
00:13:27,640 --> 00:13:32,320
และในที่สุดความฝันนั้นก็มาถึง
มีรูปร่างคล้ายเอเวอเรสต์

117
00:13:35,640 --> 00:13:39,600
นี่คือยุคทอง
ของการสำรวจ

118
00:13:39,600 --> 00:13:43,240
มัลลอรีเฝ้าดูร่วมกับคนอื่นๆ
โลกในฐานะนักสำรวจจากอเมริกา

119
00:13:43,240 --> 00:13:47,800
นอร์เวย์และอังกฤษแข่งกันเป็นคนแรก
ทางเหนือและขั้วโลกใต้

120
00:13:50,800 --> 00:13:55,880
ในปี พ.ศ. 2455 กัปตันสก็อตต์
นักผจญภัยชาวอังกฤษในตำนาน

121
00:13:55,880 --> 00:14:00,240
เสียชีวิตในความพยายามที่จะเป็น
ครั้งแรกที่ขั้วโลกใต้

122
00:14:00,240 --> 00:14:04,240
มัลลอรีเป็นหนึ่งในนั้น
แรงบันดาลใจจากโศกนาฏกรรม

123
00:14:04,240 --> 00:14:10,160
อังกฤษกำลังเสื่อมถอยลง
จักรวรรดิในเวลานี้มันกำลังมองหา
เพื่อหาวิธีฟื้นฟูตัวเอง

124
00:14:10,160 --> 00:14:16,160
และความสนใจก็เปลี่ยนไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ถึงเอเวอเรสต์เป็นความเป็นไปได้ขั้นสุดท้าย
เสาที่สาม

125
00:14:19,360 --> 00:14:21,480
เจ้าหน้าที่สำรวจได้คำนวณแล้ว

126
00:14:21,480 --> 00:14:24,200
ว่าเอเวอเรสต์นั้นสูงที่สุด
ภูเขาในโลก,

127
00:14:24,200 --> 00:14:27,320
แต่ไม่มีชาวตะวันตกคนใดเคยไป
ภายใน 40 ไมล์

128
00:14:29,600 --> 00:14:33,440
มัลลอรีเริ่มหมกมุ่นอยู่กับ
ภูเขาที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

129
00:14:35,840 --> 00:14:39,680
“เอเวอร์เรสต์นั้นสูงที่สุด
ภูเขาในโลก

130
00:14:39,680 --> 00:14:42,400
“ไม่มีมนุษย์คนใดไปถึงจุดสูงสุดได้

131
00:14:42,400 --> 00:14:47,000
“การดำรงอยู่ของมันคือความท้าทาย
ตามความปรารถนาของมนุษย์ที่จะ
พิชิตจักรวาล"

132
00:14:54,800 --> 00:14:57,800
มัลลอรีไม่ได้เป็นเพียง
ตื่นตาตื่นใจกับเอเวอเรสต์

133
00:15:01,240 --> 00:15:05,080
เขาก็ยังตกหลุมรัก
กับรูธ เทิร์นเนอร์ วัย 21 ปี

134
00:15:07,600 --> 00:15:11,560
ตั้งแต่เริ่มต้นพวกเขา
ได้เขียนจดหมายอันแสนหวานให้กัน

135
00:15:13,360 --> 00:15:17,080
“ที่รักของฉัน ฉันโหยหาคุณ

136
00:15:17,080 --> 00:15:23,280
“ฉันจะจูบริมฝีปากของคุณแล้วดู
เข้าไปในดวงตาของคุณและคุณ คุณ คุณ

137
00:15:23,280 --> 00:15:28,520
“ทุกสิ่งอยู่ใกล้ฉันและอยู่กับฉัน เข้มแข็งและ
รุ่งโรจน์ เปี่ยมด้วยความรัก และเสียงหัวเราะ"

138
00:15:31,360 --> 00:15:35,640
“ฉันไม่สามารถหาคำที่จะเป็นได้
แน่ใจว่าจะถ่ายทอดสิ่งที่ฉันรู้สึกเกี่ยวกับคุณ

139
00:15:35,640 --> 00:15:41,560
"สิ่งที่ฉันต้องการจริงๆคือการรู้จักคุณ
และรักคุณมากขึ้นเรื่อยๆ

140
00:15:41,560 --> 00:15:44,680
“ที่รักและเป็นที่รักที่สุด
รูธที่รักของคุณ”

141
00:15:46,600 --> 00:15:51,880
จอร์จและคุณย่าของฉัน รูธ
ตกหลุมรักอย่างบ้าคลั่งในปี 1914

142
00:15:51,880 --> 00:15:57,240
พวกเขาทั้งสองเป็นนักอุดมคติ
ได้เห็นวิญญาณเครือญาติจริงๆ
ในกันและกัน

143
00:15:57,240 --> 00:16:02,360
ทั้งคู่แต่งงานกันเมื่อสามวันก่อน
จุดเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่ 1

144
00:16:05,360 --> 00:16:10,000
มัลลอรีสมัครเป็นทหารแล้วมา
เผชิญหน้ากับความตายอีกครั้งหนึ่ง

145
00:16:10,000 --> 00:16:14,800
การต่อสู้ในซอมม์ นองเลือดที่สุด
การต่อสู้ที่มนุษย์รู้จัก

146
00:16:17,400 --> 00:16:21,120
“ไม่มีการคำนวณ
กับความตายที่นี่

147
00:16:21,120 --> 00:16:24,000
“ชีวิตนำเสนอตัวเอง
มากสำหรับฉันเป็นของขวัญ”

148
00:16:26,200 --> 00:16:29,600
มัลลอรีได้เห็นฝูงชน
การสังหารหมู่ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

149
00:16:29,600 --> 00:16:35,080
เพื่อนทหารของเขา บางคนหกคน
ห่างออกไปหลายฟุต ถูกสังหารโดยกระสุนปืนของเยอรมัน

150
00:16:35,080 --> 00:16:37,840
เขารู้ว่าชีวิตเปราะบางแค่ไหน

151
00:16:37,840 --> 00:16:41,640
และเมื่อรู้อย่างนี้แล้ว
เขาอยากจะใช้ชีวิตอย่างเต็มที่

152
00:16:41,640 --> 00:16:48,120
เขาต้องการความท้าทายขั้นสูงสุดและ
ในยุค 20 คือยอดเขาเอเวอเรสต์

153
00:16:50,600 --> 00:16:55,240
เมื่อสงครามสิ้นสุดลงแล้วพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
สมาคมภูมิศาสตร์ในลอนดอน

154
00:16:55,240 --> 00:16:58,240
วางแผนไว้เป็นครั้งแรก
การเดินทางสู่เอเวอเรสต์

155
00:17:01,560 --> 00:17:05,080
พวกเขาต้องการมัลลอรีเพื่อ
ทักษะการปีนเขาขั้นสุดยอดของเขา

156
00:17:05,080 --> 00:17:08,440
เขาต้องการการสนับสนุนจากพวกเขา
เพื่อตระหนักถึงความหลงใหลของเขา

157
00:17:14,600 --> 00:17:19,000
เมื่อมัลลอรีรับหน้าที่
การสำรวจครั้งแรกในปี พ.ศ. 2464

158
00:17:19,000 --> 00:17:23,480
เขาต้องเข้าใกล้เอเวอเรสต์
ผ่านทิเบตจากทางเหนือ

159
00:17:23,480 --> 00:17:27,760
ชาวเนปาลปฏิเสธที่จะอนุญาต
เข้าถึงฝั่งใต้ได้ง่ายขึ้น

160
00:17:27,760 --> 00:17:31,520
ใช้เมื่อเอเวอเรสต์เป็นคนแรก
ปีนขึ้นไปอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2496

161
00:17:33,680 --> 00:17:40,520
หลังจากการเดินทางแปดสัปดาห์มัลลอรี
ในที่สุดก็ทอดพระเนตรบนภูเขา
ที่หลอกหลอนเขามานาน

162
00:17:42,720 --> 00:17:48,280
“เหมือนกับการสร้างสรรค์ที่ดุร้ายที่สุด
แห่งความฝัน - เอเวอเรสต์!

163
00:17:48,280 --> 00:17:53,440
“ยักษ์ที่แข็งแกร่ง
เขี้ยวขาวอันมหัศจรรย์

164
00:17:53,440 --> 00:17:56,800
“ก้อนหินขนาดมหึมา
ฉาบด้วยหิมะ

165
00:17:56,800 --> 00:17:59,640
“จากนักปีนเขา
มุมมอง

166
00:17:59,640 --> 00:18:03,920
“ไม่มีสายตาที่น่าตกใจอีกต่อไป
สามารถจินตนาการได้”

167
00:18:03,920 --> 00:18:08,680
เมื่อเขาเห็นครั้งแรก
เอเวอเรสต์ เขาอธิบายเรื่องนี้
เกือบจะเป็นศัตรูกันจริงๆ

168
00:18:08,680 --> 00:18:13,080
สวยงามมากแต่ก็เช่นกัน
น่าเกลียดหรือน่ากลัวเหมือนผีปอบ

169
00:18:19,160 --> 00:18:22,800
ไม่มีแผนที่
ไม่มีใครรู้ภูมิประเทศที่นั่น

170
00:18:22,800 --> 00:18:27,680
และทริปแรกนี้
การเดินทางในปี พ.ศ. 2464 จึงมีความจำเป็น

171
00:18:27,680 --> 00:18:31,800
ที่ทีมงานจะหาเส้นทาง
ที่จะพาพวกเขาไปสู่จุดสูงสุด

172
00:18:40,920 --> 00:18:45,760
มัลลอรีเป็นผู้นำการค้นหาเป็นเวลาหลายเดือน
แต่เส้นทางสู่.
การประชุมสุดยอดหลบเลี่ยงเขา

173
00:18:51,640 --> 00:18:56,480
ในที่สุดปลายเดือนสิงหาคม
เขาพบสิ่งที่เขากำลังมองหา

174
00:19:07,680 --> 00:19:11,320
หุบเขาน้ำแข็งขนาดมหึมา
ที่งูเลื้อยไปมาหลายไมล์

175
00:19:11,320 --> 00:19:15,000
ยอดเขายักษ์อื่นๆ
มุ่งหน้าสู่เชิงเขาเอเวอเรสต์

176
00:19:27,200 --> 00:19:31,320
“รูธที่รักของฉัน เราพบแล้ว
ทางของเราไปสู่ภูเขาใหญ่"

177
00:19:37,560 --> 00:19:43,640
ที่ปลายหุบเขามีกำแพง
หิมะและน้ำแข็ง สูง 1,000 ฟุต

178
00:19:43,640 --> 00:19:47,160
มันนำไปสู่ยอด
ที่มัลลอรีตั้งชื่อนอร์ธ พ.อ.

179
00:19:53,160 --> 00:19:55,560
และแล้วก็ถึงจุดสูงสุดของโลก

180
00:20:00,080 --> 00:20:03,760
“เราได้สถาปนา
ทางของเราไปสู่ยอดเขา

181
00:20:03,760 --> 00:20:07,200
“สำหรับใครที่สนใจอยากลอง
การผจญภัยสูงสุด"

182
00:20:16,440 --> 00:20:22,200
แต่หิมะตกหนักนั้น
มาพร้อมกับมรสุมในแต่ละฤดูร้อน
ทำให้การปีนเขาเป็นไปไม่ได้อย่างรวดเร็ว

183
00:20:22,200 --> 00:20:24,000
พวกเขาต้องมุ่งหน้ากลับบ้าน

184
00:20:29,760 --> 00:20:32,840
แต่ภายในหกเดือน
มัลลอรีกลับมาอีกครั้ง

185
00:20:34,760 --> 00:20:37,880
คราวนี้กับกล้องฟิล์ม
เพื่อแสดงเอเวอเรสต์ให้โลกเห็น

186
00:20:44,160 --> 00:20:47,800
เขาปีนขึ้นไปสูงกว่า
คนอื่นที่อยู่ตรงหน้าเขา

187
00:20:53,120 --> 00:20:59,880
แต่ช่วงปลายฤดูกาลอย่างมัลลอรี
ได้นำลูกหาบขึ้นไปบนภูเขา
ภัยพิบัติเกิดขึ้น

188
00:20:59,880 --> 00:21:02,880
หิมะตกหนักมาแล้ว

189
00:21:02,880 --> 00:21:08,320
พวกเขาไปถึงสถานที่ละเอียดอ่อน
บนเนินน้ำแข็งอันกว้างใหญ่นี้

190
00:21:08,320 --> 00:21:10,200
และทำให้เกิดหิมะถล่ม

191
00:21:27,360 --> 00:21:29,440
“รูธที่รักของฉัน

192
00:21:29,440 --> 00:21:32,440
“ผู้กล้าเจ็ดคนถูกสังหาร

193
00:21:32,440 --> 00:21:34,760
“และฉันต้องตำหนิ

194
00:21:34,760 --> 00:21:39,880
“มันเกิดขึ้นมาโดยตลอดและ
ฉันไม่สามารถทำอะไรให้มันดีได้"

195
00:21:43,680 --> 00:21:47,240
หลังจากเกิดหิมะถล่มและเมื่อใด
จอร์จกลับไปยุโรป

196
00:21:47,240 --> 00:21:49,800
เขาไม่มีความปรารถนาเลยจริงๆ
เพื่อกลับไปยังเอเวอเรสต์

197
00:21:49,800 --> 00:21:53,480
เขาแค่อยากจะหนีไปจาก
การลิดรอนและอันตราย

198
00:21:53,480 --> 00:21:55,640
และความทรงจำด้วย
ของหิมะถล่มนั้น

199
00:22:01,760 --> 00:22:07,000
เขาจากไปนานมากแล้ว
เป็นระยะเวลากว่าสองปีติดต่อกัน

200
00:22:07,000 --> 00:22:09,960
เขาอยากจะกลับไป
ภรรยาและครอบครัวของเขา

201
00:22:14,120 --> 00:22:16,600
พวกเขามีลูกสามคน

202
00:22:16,600 --> 00:22:20,440
แม่ของฉันเป็นคนที่สอง
ลูกสาวของจอร์จ มัลลอรี

203
00:22:20,440 --> 00:22:25,680
และ ณ จุดนี้ ฉันคิดว่าเขาเป็น
เริ่มคิดจริงๆ

204
00:22:25,680 --> 00:22:28,440
อยากกลับบ้านมากขึ้น

205
00:22:28,440 --> 00:22:34,160
ที่จะอยู่กับรูธมากขึ้นเรื่อยๆ
กล่าวถึงตัวเองในการเลี้ยงลูก

206
00:22:39,800 --> 00:22:42,400
แต่เป็นการสำรวจครั้งใหม่
กำลังมีการวางแผน

207
00:22:45,240 --> 00:22:49,280
และมัลลอรีหมดหวัง
อยากเป็นส่วนหนึ่งของมัน

208
00:22:49,280 --> 00:22:52,760
ขัดกับความปรารถนาของรูธ

209
00:22:52,760 --> 00:22:57,640
“ฉันรักคุณและคุณก็รักฉัน
และนั่นควรจะเป็นความสุข
เพียงพอสำหรับชีวิต

210
00:22:57,640 --> 00:22:59,640
“แต่ฉันต้องการคุณ.

211
00:22:59,640 --> 00:23:02,480
“เราอยากอยู่ด้วยกัน
ตลอดเวลา

212
00:23:02,480 --> 00:23:06,360
“และแบ่งปันความคิด
และความสุขและความทุกข์

213
00:23:06,360 --> 00:23:09,360
“และเราแยกกันไม่ได้
เท่าที่เราสามารถทำได้ด้วยกัน”

214
00:23:11,240 --> 00:23:15,080
“ฉันมีช่วงเวลาที่เลวร้าย
บนไต่เชือก

215
00:23:15,080 --> 00:23:20,360
“มันจะเป็นการลากจูงที่น่ากลัว
จะไปแทน
ลงหลักปักฐานที่นี่กับรูธ

216
00:23:20,360 --> 00:23:24,360
“แต่มันจะดูค่อนข้างน่ากลัว
เพื่อเห็นผู้อื่นโดยไม่มีฉัน

217
00:23:24,360 --> 00:23:26,040
"พิชิตยอดเขา"

218
00:23:31,560 --> 00:23:34,200
มัลลอรี่ชอบอย่างเห็นได้ชัด
รูทซึ้งมาก

219
00:23:34,200 --> 00:23:39,080
เธอเป็นคนรักบ้านแสนหวานของเขา
หุ้นส่วนที่เป็นตัวแทนของทุกสิ่งที่เป็นอยู่

220
00:23:39,080 --> 00:23:43,680
ดึงดูดใจทั้งเรื่องบ้าน ครอบครัว การ
ที่ราบเคมบริดจ์ ระดับน้ำทะเล

221
00:23:46,360 --> 00:23:53,200
แต่เอเวอร์เรสต์เป็นตัวแทน
สิ่งที่น่าตื่นเต้นทั้งหมด
ชอบผจญภัย มีวิสัยทัศน์ ลึกลับ

222
00:23:53,200 --> 00:23:56,680
บุคลิกของเขาถูกดึงออกมา
ระหว่างสองขั้วนั้น

223
00:24:04,240 --> 00:24:07,920
ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2466
วิกฤติมาถึงแล้ว

224
00:24:07,920 --> 00:24:12,560
เมื่อมัลลอรีล่องเรือไปอเมริกาเพื่อ
พูดถึงการผจญภัยในเอเวอเรสต์ของเขา

225
00:24:16,480 --> 00:24:20,080
เขาเป็นดาวเลี้ยวที่
ที่ Explorers Club ในนิวยอร์ก

226
00:24:21,680 --> 00:24:23,560
ฉันสามารถจินตนาการได้

227
00:24:23,560 --> 00:24:26,800
ผู้ชมที่อยู่ขอบ
ที่นั่งของพวกเขา

228
00:24:26,800 --> 00:24:30,480
ดังที่มัลลอรีบอกพวกเขา
เกี่ยวกับสายลมที่กัดกร่อน

229
00:24:30,480 --> 00:24:33,680
ขาดความอยากอาหาร

230
00:24:33,680 --> 00:24:35,080
ความหนาวเย็นที่รุนแรง

231
00:24:38,520 --> 00:24:42,960
นักข่าวของ New York Times ถาม
คำถาม "ทำไมต้องปีนเอเวอเรสต์"

232
00:24:44,480 --> 00:24:46,920
มัลลอรีให้คำตอบในตำนานของเขา

233
00:24:49,960 --> 00:24:52,600
“เพราะ...

234
00:24:52,600 --> 00:24:54,000
"มันอยู่ที่นั่น"

235
00:25:00,000 --> 00:25:02,960
สามคำที่น่าจะมี
มีชื่อเสียงมากกว่า

236
00:25:02,960 --> 00:25:08,600
มัลลอรีเองก็แนะนำอะไรสักอย่าง
ความตายที่เดือดพล่านในมัลลอรี

237
00:25:08,600 --> 00:25:11,920
ภูเขายังคงอยู่ไม่ปีนขึ้นไป

238
00:25:11,920 --> 00:25:13,880
และภารกิจก็ยังคงอยู่

239
00:25:15,960 --> 00:25:20,960
และเขาคือชายที่ถูกล็อค
ในเทพนิยายเกือบนี้
ความสัมพันธ์กับภูเขา

240
00:25:20,960 --> 00:25:24,800
เขาไปสองครั้งแล้วและเขาต้องกลับไป
เป็นครั้งที่สาม

241
00:25:30,160 --> 00:25:34,640
ผมคิดว่าความคิดของคนอื่น
จะสร้างความก้าวหน้าและได้รับ

242
00:25:34,640 --> 00:25:38,480
ถึงยอดเขาบนไหล่ของเขา
ค่อนข้างยากสำหรับเขาที่จะยอมรับ

243
00:25:38,480 --> 00:25:41,080
มันเป็นของเขาในที่สุด
เส้นทางและภูเขาของเขา

244
00:25:41,080 --> 00:25:45,600
จริงๆ แล้วมันเป็นความเห็นแก่ตัวอย่างน่าประหลาดใจ
สำหรับคนอย่างมัลลอรี
ที่จะได้สัมผัสแต่แล้ว

245
00:25:45,600 --> 00:25:49,560
นักปีนเขาก็มีนิสัยแบบนี้กันทั้งนั้น
องค์ประกอบของความเห็นแก่ตัวที่อยู่ลึกลงไป

246
00:25:56,360 --> 00:26:00,640
ในวัย 38 ปี นี่เป็นครั้งสุดท้ายของมัลลอรี
โอกาสที่จะพิชิตภูเขา

247
00:26:17,920 --> 00:26:21,160
คอนราด อังเคอร์จะ
เดินตามรอยเท้ามัลลอรี

248
00:26:21,160 --> 00:26:25,040
ได้นำคณะสำรวจของเขาเองไปสู่
เอเวอร์เรสต์และก้าวที่สอง

249
00:26:29,280 --> 00:26:36,280
ระหว่างที่เขาปีนเขา คอนราดวางแผนที่จะ
ทดสอบเสื้อผ้าและรองเท้าบู๊ตตามแบบ
ที่เขาพบบนร่างของมัลลอรี

250
00:26:39,800 --> 00:26:42,200
การใช้เสื้อผ้าจำลองนี้

251
00:26:42,200 --> 00:26:46,000
ฉันจะได้มีโอกาสนี้
กลับไปดูว่าเป็นอย่างไร

252
00:26:46,000 --> 00:26:49,560
เพื่อให้มัลลอรีได้ลอง
ปีนเอเวอเรสต์ในปี 1924

253
00:26:55,080 --> 00:27:01,560
แต่เช่นเดียวกับมัลลอรี คอนราดก็เป็นเช่นนั้น
ขาดระหว่างความหลงใหลในเอเวอเรสต์
และความรักที่เขามีต่อครอบครัวของเขา

254
00:27:01,560 --> 00:27:04,680
ครอบครัวของฉันกังวลเกี่ยวกับการเดินทางครั้งนี้

255
00:27:04,680 --> 00:27:06,800
ฉันจะไปเอเวอเรสต์

256
00:27:06,800 --> 00:27:09,240
มันเป็นภูเขามรณะ

257
00:27:09,240 --> 00:27:10,760
มันคุ้มค่าอะไร?

258
00:27:10,760 --> 00:27:12,760
มันคุ้มค่าที่จะทิ้งลูกๆ ของคุณไว้ข้างหลังไหม?

259
00:27:12,760 --> 00:27:15,360
ทำไมคุณถึงไปที่ภูเขานี้?

260
00:27:15,360 --> 00:27:17,160
คุณจะปลอดภัยไหม?

261
00:27:17,160 --> 00:27:19,040
คุณรู้ว่าฉันรักคุณ

262
00:27:19,040 --> 00:27:22,720
และฉันเห็นที่นั่น
ขณะที่ฉันกำลังพยายามหาเหตุผลเข้าข้างตนเอง

263
00:27:22,720 --> 00:27:25,760
ถึงภรรยาและลูก ๆ ของฉัน
ว่ามันเป็นสิ่งที่ปลอดภัย

264
00:27:25,760 --> 00:27:28,600
และเป็นสิ่งที่ดีที่จะดำเนินต่อไป
เอเวอเรสต์และเป็นสิ่งที่สูงส่ง -

265
00:27:28,600 --> 00:27:33,520
ว่าสิ่งเหล่านี้เหมือนกัน
คำตอบที่มัลลอรีมีต่อรูธ

266
00:27:33,520 --> 00:27:38,360
ฉันรู้ว่ามันเป็นยังไง
ภรรยาของนักปีนเขาและ

267
00:27:38,360 --> 00:27:42,360
ฉันรู้ว่าการเป็นภรรยาเป็นอย่างไร
ของนักปีนเขาที่ไม่กลับบ้าน

268
00:27:44,600 --> 00:27:46,600
เจนนิเฟอร์เคยแต่งงานมาก่อน

269
00:27:46,600 --> 00:27:50,320
สู่หนึ่งในสิ่งที่ดีที่สุดของอเมริกา
นักปีนเขา, อเล็กซ์ โลว์,

270
00:27:50,320 --> 00:27:53,560
คู่หูนักปีนเขาของคอนราด
และเพื่อนสนิทที่สุด

271
00:27:55,720 --> 00:27:58,840
เพียงไม่กี่เดือนหลังจากนั้น
พบร่างของมัลลอรี

272
00:27:58,840 --> 00:28:02,960
คอนราดกำลังปีนเขากับอเล็กซ์เมื่อไร
ภูเขาอ้างสิทธิ์อีกชีวิตหนึ่ง

273
00:28:04,680 --> 00:28:08,560
หิมะถล่มถล่มอเล็กซ์และฉันเป็น
เรากำลังปีนขึ้นไปบนเทือกเขาหิมาลัย

274
00:28:08,560 --> 00:28:10,240
เขาเสียชีวิต

275
00:28:10,240 --> 00:28:12,640
และฉันก็อยู่ห่างจากเขาสามฟุต

276
00:28:16,280 --> 00:28:23,240
คุณทำได้แค่มองเขา
และบอกว่าเขามีภาระด้วย
โลกแห่งความรู้สึกผิดและความโศกเศร้านี้

277
00:28:23,240 --> 00:28:26,600
ว่าเขาสามารถป้องกันได้
การตายของอเล็กซ์

278
00:28:30,160 --> 00:28:34,200
ภายหลังโศกนาฏกรรมครั้งนี้
เราสื่อสารกัน

279
00:28:34,200 --> 00:28:38,680
และในที่สุดเราก็เติบโตขึ้น
ตกหลุมรัก

280
00:28:38,680 --> 00:28:44,280
และไม่ใช่แค่เจนนิเฟอร์เท่านั้นที่เป็นของฉัน
ความรักเพิ่มขึ้น มันก็เป็นเด็กผู้ชายด้วย

281
00:28:44,280 --> 00:28:47,960
เจนนิเฟอร์คงจะชอบนักปีนเขามากแน่ๆ
ที่จะเต็มใจพาฉันเข้าไปในชีวิตของเธอ

282
00:28:47,960 --> 00:28:53,520
แล้วจึงแต่งงานและให้ข้าพเจ้ารับเลี้ยงบุตรบุญธรรม
เด็กๆ เพราะเธอรู้
มันเป็นงานที่อันตรายมาก

283
00:28:55,960 --> 00:28:57,400
น้องๆที่รัก

284
00:28:57,400 --> 00:28:59,120
ดูสิ่งที่ฉันพบชั้นล่างสิ!

285
00:28:59,120 --> 00:29:02,000
ว้าว! พระเจ้าที่ดี!

286
00:29:03,440 --> 00:29:08,360
นี่คือชุดฮัลโลวีนของฉันหรือเปล่า
นี่คือสิ่งที่ฉันจะขึ้นไปบน Everest?
พวกคุณหัวเราะ

287
00:29:08,360 --> 00:29:13,200
คุณดูเหมือนสารวัตรแกดเจ็ต
คุณควรจะจริงจังกับฉันนะ
แม่สามารถชื่นชมมันได้

288
00:29:13,200 --> 00:29:18,680
ไม่ มันน่าทึ่งมากที่คิดถึงสิ่งเหล่านั้น
guys going for the summit
ในเสื้อผ้าแบบนั้น

289
00:29:18,680 --> 00:29:22,520
คุณจะปีนไหม
เอเวอเรสต์ในชุดนั้นเหรอ? ไม่

290
00:29:22,520 --> 00:29:24,200
คุณจะสวมอะไร?

291
00:29:24,200 --> 00:29:26,320
ฉันจะไม่ปีนเอเวอเรสต์

292
00:29:43,360 --> 00:29:48,160
ก่อนปีนเอเวอเรสต์ มัลลอรี
ต้องเลือกคู่ปีนเขาของเขา

293
00:29:49,440 --> 00:29:53,800
ในบรรดาผู้สมัครคือ
นักศึกษาเคมีวัย 21 ปี

294
00:29:53,800 --> 00:29:57,480
แอนดรูว์ "แซนดี้" เออร์ไวน์-
สามเณรปีนเขา

295
00:30:00,800 --> 00:30:04,200
ลุงทวดของฉัน "แซนดี้" เออร์ไวน์
ใช้ชีวิตด้วยเขาสัตว์

296
00:30:04,200 --> 00:30:07,560
และหากได้รับโอกาส
เขาก็จะเอามันไปเอง

297
00:30:07,560 --> 00:30:11,200
เขารักโรงละคร เขารักรถยนต์
และเหนือสิ่งอื่นใด เขารักผู้หญิง

298
00:30:11,200 --> 00:30:13,720
และเขาก็มีความไม่รอบคอบนี้มาก
เรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ

299
00:30:13,720 --> 00:30:16,160
กับแม่เลี้ยงของเพื่อนสนิทของเขา

300
00:30:16,880 --> 00:30:18,600
มันเป็นเรื่องอื้อฉาวที่เลวร้าย

301
00:30:21,880 --> 00:30:26,160
แต่แซนดี้ เออร์ไวน์เป็น
ประการแรกและสำคัญที่สุดคือฝีพาย

302
00:30:26,160 --> 00:30:31,840
เมื่อเขาไปถึงอ็อกซ์ฟอร์ดเขาก็เป็นเช่นนั้น
ที่ได้รับคัดเลือกให้เข้าร่วมใน
การแข่งขันเรือออกซ์ฟอร์ดและเคมบริดจ์

303
00:30:33,440 --> 00:30:38,120
งานแข่งเรือประจำปี
มีชื่อเสียงมากที่สุด
การแข่งขันกีฬาประจำวัน

304
00:30:45,720 --> 00:30:49,280
พวกเขาได้รับชัยชนะ
และสิ่งที่มัลลอรีเห็นในแซนดี้

305
00:30:49,280 --> 00:30:53,120
คือความสามารถพิเศษนี้
ที่ฝีพายผู้ยิ่งใหญ่มี

306
00:30:53,120 --> 00:31:01,480
พายเรือผ่านความเจ็บปวดเพื่อผลักดันตัวเอง
เกือบจะเกินขีดจำกัดของมนุษย์ปกติแล้ว

307
00:31:01,480 --> 00:31:04,640
แต่มีเหตุผลอื่น
สำหรับการเลือกเออร์ไวน์

308
00:31:04,640 --> 00:31:10,600
มัลลอรีต้องการคนทางเทคนิค
เพื่อควบคุมอุปกรณ์ออกซิเจน
มีความสำคัญในที่สูง

309
00:31:10,600 --> 00:31:14,920
และต่างจากมัลลอรีตรงที่
เออร์ไวน์ปฏิบัติได้ดีมาก

310
00:31:14,920 --> 00:31:20,120
แซนดี้ถามยอดเขาเอเวอเรสต์
คณะกรรมการให้ส่งชุด พ.ศ. 2465 ให้เขา

311
00:31:20,120 --> 00:31:24,840
บวกกับภาพวาด และเขาใช้เวลาหลายชั่วโมง
และชั่วโมงในห้องของเขาในอ็อกซ์ฟอร์ด

312
00:31:24,840 --> 00:31:29,360
พยายามทำให้มันมีประโยชน์
พยายามทำให้มันเบาและแข็งแกร่งขึ้น

313
00:31:29,360 --> 00:31:34,360
และเปราะบางน้อยกว่าจนทำให้นักปีนเขา
สามารถใช้ได้อย่างมั่นใจมากขึ้น

314
00:31:34,520 --> 00:31:38,680
และความจริงที่ว่าแซนดี้ก็เป็นเช่นนั้น
ใช้งานได้จริงกับอุปกรณ์

315
00:31:38,680 --> 00:31:41,680
ฉันคิดว่ามันค่อนข้างชัดเจน
ในใจของมัลลอรี

316
00:31:41,680 --> 00:31:44,920
ว่าเขาเป็นคนมีประโยชน์
ที่จะปีนขึ้นไปกับเขา

317
00:31:52,200 --> 00:31:58,760
Conrad Anker ได้เลือกเด็กด้วย
ชาวอังกฤษเป็นคู่หูปีนเขาของเขา -
ลีโอ โฮลดิ้ง.

318
00:31:58,760 --> 00:32:05,080
เช่นเดียวกับเออร์ไวน์ ลีโอยังเด็ก แข็งแกร่ง
เป็นนักกีฬาโดยธรรมชาติและไม่เคย
ปีนขึ้นไปบนที่สูง

319
00:32:05,080 --> 00:32:08,520
ขั้นที่สองสูง 90 ฟุต

320
00:32:08,520 --> 00:32:11,720
จะเป็นกิจการที่อันตราย
ในสิ่งที่ไม่รู้จัก

321
00:32:15,400 --> 00:32:20,680
ฉันแน่นอน
กังวลเรื่องความสูง
และกระบวนการปรับตัวให้ชินกับสภาพแวดล้อม

322
00:32:20,680 --> 00:32:23,280
เพียงเพราะว่า
ฉันไม่เคยสูงพอมาก่อน

323
00:32:23,280 --> 00:32:27,320
เพื่อให้รู้ว่าฉันอาจจะเป็นหนึ่งในนั้นหรือไม่
คนเหล่านั้นมันไม่เข้ากับคนเลย

324
00:32:29,440 --> 00:32:34,560
ฉันไม่ต้องการที่จะปล่อยให้
คอนราดลง และฉันแน่ใจ
เออร์ไวน์รู้สึกถึงความกดดันบางอย่าง

325
00:33:12,880 --> 00:33:18,160
ลีโอไม่เคยขึ้นไปบนที่สูง
สิ่งนี้ไม่รู้จัก

326
00:33:18,160 --> 00:33:22,440
และคุณไม่สามารถเดินเข้าโรงพยาบาลได้
และทำแบบทดสอบ

327
00:33:22,440 --> 00:33:25,240
นั่นจะพูดว่า
“โอ้ คุณจะทำได้ดีในระดับความสูง”

328
00:33:25,240 --> 00:33:26,880
บางคนทำได้ดีมาก

329
00:33:26,880 --> 00:33:31,560
แต่ฉันได้เห็นคนฟิตเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า
ด้วยอาการปวดหัวแตก

330
00:33:38,480 --> 00:33:41,960
ได้รับเชิญให้ปีนขึ้นไปสูงสุด
ภูเขาในโลกกับคอนราด

331
00:33:41,960 --> 00:33:45,720
หนึ่งในนักปีนเขาที่เก่งที่สุดในเขา
รุ่นเป็นสิทธิพิเศษดังกล่าว

332
00:33:45,720 --> 00:33:49,040
สำหรับเออร์ไวน์ได้รับเชิญ
ที่จะปีนป่ายไปกับจอร์จ มัลลอรี่

333
00:33:49,040 --> 00:33:52,040
นักปีนเขาที่เก่งที่สุดในรุ่นของเขา
บนยอดเขาเอเวอเรสต์ที่ยังไม่ได้ปีน

334
00:33:52,040 --> 00:33:55,680
ฉันไม่สามารถจินตนาการได้
เขาคงรู้สึกอย่างไร

335
00:33:55,680 --> 00:33:58,480
ฉันกำลังเดินอยู่บนอากาศเชิงเปรียบเทียบ

336
00:33:59,960 --> 00:34:03,000
เราจะออกไปทั้งหมดเพื่อการประชุมสุดยอด

337
00:34:04,600 --> 00:34:08,080
หากฉันต้องตาย
ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีความตายใดดีไปกว่านี้อีกแล้ว

338
00:34:08,080 --> 00:34:11,800
มากกว่าในความพยายาม
เพื่อพิชิตเอเวอเรสต์

339
00:34:14,600 --> 00:34:18,440
เมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2467

340
00:34:18,440 --> 00:34:23,840
มัลลอรีออกเดินทางจากลิเวอร์พูล
หลังจากให้สัญญากับรูธแล้ว

341
00:34:23,840 --> 00:34:28,400
ในขณะที่ปู่ของฉันกำลังจะจากไป
อังกฤษและทิ้งย่าของฉัน

342
00:34:28,400 --> 00:34:31,080
เขาบอกเธออย่างนั้น
เขาจะทิ้งรูปถ่ายของเธอไว้

343
00:34:31,080 --> 00:34:35,320
บนยอดเขาเอเวอเรสต์

344
00:34:35,320 --> 00:34:37,720
และฉันคิดว่าเขาค่อนข้างมั่นใจ

345
00:34:37,720 --> 00:34:41,880
ว่าเขาจะไปถึงที่นั่นและ
ว่าเขาจะทิ้งรูปถ่ายนั้นไว้

346
00:34:45,520 --> 00:34:47,720
ด้วยสายตาของชาวโลก
เหนือพวกเขา

347
00:34:47,720 --> 00:34:51,840
มัลลอรีและเออร์ไวน์ออกเดินทาง
การเดินทางสามสัปดาห์ไปอินเดีย

348
00:35:04,200 --> 00:35:10,360
ปลายเดือนมีนาคมนั้น ขบวนรถของพวกเขาก็เริ่มขึ้น
เส้นทางเดินป่าระยะทาง 350 ไมล์

349
00:35:24,320 --> 00:35:32,000
มัลลอรีและรูธ ห่างกัน 5,000 ไมล์
เขียนถึงกันบ่อยๆ

350
00:35:32,000 --> 00:35:35,600
เจ้าหน้าที่จัดส่งถือจดหมายของพวกเขา
ทั่วโลกและ

351
00:35:35,600 --> 00:35:40,120
หลังจากตึงเครียดมาหลายเดือน
ผ่านไปแล้วเขากับรูธก็ตกลงกันได้

352
00:35:40,120 --> 00:35:43,800
“ฉันคิดถึงคุณมาก

353
00:35:43,800 --> 00:35:50,160
“ฉันรู้ว่าฉันค่อนข้างบ่อย
ข้ามมาและไม่ดี
และฉันเสียใจมาก

354
00:35:50,160 --> 00:35:53,280
“ฉันไม่มีความสุขที่
ได้รับคุณน้อยมาก

355
00:35:53,280 --> 00:35:56,960
"รักคุณมากมาก
ที่รักของฉัน

356
00:35:56,960 --> 00:35:58,600
“รูธที่รักของคุณ”

357
00:36:02,680 --> 00:36:07,840
“ท่านที่รัก
เราผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบาก
ด้วยกันในฤดูใบไม้ร่วง

358
00:36:07,840 --> 00:36:11,000
“จดหมายของคุณทำให้คุณใกล้ชิดมากขึ้น

359
00:36:11,000 --> 00:36:12,800
"ฉันหวังว่าฉันจะมีคุณกับฉัน"

360
00:36:14,880 --> 00:36:21,600
เรานึกถึงความสัมพันธ์ได้
ระหว่างมัลลอรี เอเวอเรสต์ และรูธ
เป็นรักสามเส้าชนิดหนึ่ง

361
00:36:21,600 --> 00:36:24,240
เมื่อเขาอยู่ที่บ้านกับรูธ
เขาฝันถึงเอเวอเรสต์

362
00:36:24,240 --> 00:36:27,040
เมื่อเขาไปอยู่กับเอเวอเรสต์
เขาฝันถึงรูธ

363
00:36:27,040 --> 00:36:32,680
จนกระทั่งถึงจุดหนึ่งจนกระทั่งเขาได้
ใกล้ภูเขาพอสมควร
ว่ามันร่ายมนตร์เหนือเขา

364
00:36:48,680 --> 00:36:54,600
ขบวนรถสัตว์จำนวน 300 แพ็ค และ
ลูกหาบ 70 คนเดินทางผ่านทิเบต

365
00:36:56,520 --> 00:37:00,480
รวมบทบัญญัติ
แชมเปญมอนเตเบลโลสี่ลัง

366
00:37:00,480 --> 00:37:03,600
และนกกระทาและฟัวกราส์ 60 กระป๋อง

367
00:37:05,920 --> 00:37:13,360
วันที่ 25 เมษายน ความสูง 17,000 ฟุต
พวกเขามาถึงด่านสุดท้ายแล้ว
ก่อนถึงเอเวอเรสต์

368
00:37:13,360 --> 00:37:14,800
ปางลา.

369
00:37:25,120 --> 00:37:29,640
ทางปางลาเป็นทางผ่าน
คุณได้อันแรกที่ไหน
วิวเอเวอเรสต์อันน่าทึ่งใช่ไหม?

370
00:37:29,640 --> 00:37:31,160
ใช่แล้ว และนี่คือทิวทัศน์

371
00:37:31,160 --> 00:37:34,440
คุณมีห้าของโลก
ยอดเขาสูงสุดในมุมมองเดียว

372
00:37:48,480 --> 00:37:49,920
นั่นมันเอเวอเรสต์

373
00:37:54,160 --> 00:37:55,840
ว้าว!

374
00:38:02,040 --> 00:38:05,560
มันใหญ่กว่าทั้งหมดมาก
อันอื่นใช่ไหม? แค่... ใช่แล้ว

375
00:38:07,600 --> 00:38:13,320
มันพิเศษจริงๆที่เราไม่มี
มีร่องรอยของภูเขาและ
แล้วคุณก็ขับขึ้นไปบนทางสูงนี้

376
00:38:13,320 --> 00:38:18,160
แล้วเธอก็เปิดเผยตัวเองออกมาทั้งหมด
ศักดิ์ศรีของเธอเธอก็รู้ Chomolungma

377
00:38:18,160 --> 00:38:21,880
พระแม่ธรณีแห่งแผ่นดิน
ภูเขาที่เราเรียกว่าเอเวอเรสต์ แค่ปัง!

378
00:38:28,480 --> 00:38:34,560
เก๋าๆแบบนี้
รูปถ่ายที่พวกเขาถ่ายไว้
26 เมษายน 1924 น่าทึ่งมาก

379
00:38:34,560 --> 00:38:38,360
มองเห็นเอเวอเรสต์ที่นั่น
นั่นมัลลอรี เออร์ไวน์

380
00:38:38,360 --> 00:38:42,800
พวกเขาเป็นชาวเชอร์ปาสองสามคน
อยู่กับพวกเขาและลูกม้าของพวกเขา

381
00:38:42,800 --> 00:38:46,160
นี่ก็เกือบจะตรงกันแล้ว
จุดเดียวกันใช่ไหม?

382
00:38:46,160 --> 00:38:49,880
ใกล้แล้วพวกเขาก็ใช้เวลา
เดินป่าสามสัปดาห์บนที่ราบสูง

383
00:38:49,880 --> 00:38:53,360
เพื่อที่จะมาถึงจุดนี้
เพื่อให้สามารถเห็นมันได้

384
00:38:53,360 --> 00:38:55,960
และพวกเขาก็ลุกขึ้นยืน
พวกเขาเดินทุกวัน ฉันหมายถึง

385
00:38:55,960 --> 00:38:59,160
คุณคิดว่าเราจะมาที่นี่
เราเคยอยู่ในรถจี๊ป

386
00:39:04,240 --> 00:39:07,760
เมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ.2561
มัลลอรีและเออร์ไวน์ได้จัดตั้งขึ้น

387
00:39:07,760 --> 00:39:13,160
ศูนย์กลางการดำเนินงานของพวกเขา
Base Camp ห่างจากยอดเขา 12 ไมล์

388
00:39:27,240 --> 00:39:31,720
เช่นเดียวกับมัลลอรี คอนราดจะพึ่งพา
อย่างหนักกับลูกหาบชาวเชอร์ปา

389
00:39:31,720 --> 00:39:34,360
คุ้นเคยกับระดับความสูง

390
00:39:34,360 --> 00:39:36,840
แต่นี่ก็ยังคงอยู่
ภูเขาที่อันตราย

391
00:39:36,840 --> 00:39:42,080
มีผู้เสียชีวิตที่นี่มากกว่า 200 คน
ในหมู่พวกเขามีชาวเชอร์ปาจำนวนมาก

392
00:39:42,080 --> 00:39:47,720
สิ่งสำคัญที่สุดคือความปลอดภัย
สิบนิ้ว นิ้วเท้าสิบ จมูกข้างเดียว

393
00:39:47,720 --> 00:39:49,360
ทุกคนกลับมา ตา!

394
00:39:49,360 --> 00:39:54,440
สองตา! ใช่แล้ว สองตา! โอ้ดี!
และถ้าคุณเห็นอะไรบางอย่าง

395
00:39:54,440 --> 00:39:59,480
กับเราถ้าเราดูป่วย
แล้วคุณก็บอกเราว่า

396
00:39:59,480 --> 00:40:01,320
“ลงไป! บูร์รา ซาฮิบ...

397
00:40:03,360 --> 00:40:05,360
“ไชน่าบูร์ราซาฮิบ จบซะ!”

398
00:40:14,520 --> 00:40:18,200
แหวนกระดิ่ง

399
00:40:18,200 --> 00:40:21,520
เขาร้องเพลง

400
00:40:29,480 --> 00:40:35,520
'ก่อนที่ใครคนหนึ่งจะออกเดินทางสำรวจ
เป็นธรรมเนียมที่จะต้องมีพิธีบูชา
ซึ่งเป็นพิธีถวายพระพร

401
00:40:35,520 --> 00:40:41,360
'เนื่องจากจอมลุงมาเป็นแม่เทพธิดาของ
ดินภูเขาเป็นเทวดา

402
00:40:41,360 --> 00:40:44,360
'สำหรับชาวทิเบตและชาวเชอร์ปา

403
00:40:44,360 --> 00:40:48,200
'ทางที่ปลอดภัยขึ้นอยู่กับการมี'
พิธีบูชาที่ดี"

404
00:40:57,880 --> 00:41:00,200
การสวดมนต์

405
00:41:00,200 --> 00:41:03,680
แหวนกระดิ่ง

406
00:41:03,680 --> 00:41:05,880
พวกเขาร้องเพลง

407
00:41:18,640 --> 00:41:21,360
โชคดีนะทุกคน

408
00:41:21,360 --> 00:41:23,800
โชคดีมากมาย

409
00:41:32,120 --> 00:41:36,040
พระภิกษุตั้งแต่สมัยโบราณ
อารามใกล้เคียงมอบมัลลอรี

410
00:41:36,040 --> 00:41:41,080
การต้อนรับที่หลากหลายมาก
เมื่อเขาเข้าใกล้พวกเขา
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์จอมลุงมา

411
00:41:54,840 --> 00:41:57,800
วันนี้เมื่อ 83 ปีที่แล้ว
วันที่ 15 พฤษภาคม

412
00:41:57,800 --> 00:42:03,440
มัลลอรีและทีมของเขามาที่นี่
เพื่อขอพรจากพระลามะ

413
00:42:10,400 --> 00:42:13,800
หัวหน้าลามะยินดีต้อนรับ
นักปีนเขาผิวขาวที่แปลกประหลาด

414
00:42:13,800 --> 00:42:16,680
แต่เป็นการเผชิญหน้ากันที่เลวร้าย

415
00:42:21,800 --> 00:42:28,080
พร้อมทั้งถวายพระพร
ลามะมีความเข้มงวดมาก
คำเตือนสำหรับการเดินทาง

416
00:42:28,080 --> 00:42:32,680
พระองค์ตรัสถึงภัยพิบัติที่จะเกิดขึ้น
พยากรณ์ว่า
ปีศาจแห่งภูเขา

417
00:42:32,680 --> 00:42:36,120
จะยินดีใน
บังคับให้นักปีนเขาออกจากเอเวอเรสต์

418
00:42:38,360 --> 00:42:42,680
พระภิกษุยังได้สร้าง
ภาพประกอบอันน่าสยดสยองมาก

419
00:42:42,680 --> 00:42:48,880
ของเหล่าทวยเทพที่กำลังปลดเปลื้องชาวตะวันตก
มนุษย์และเหวี่ยงเขาลงนรก

420
00:42:50,560 --> 00:42:53,400
มันคงจะเป็นอย่างนั้น
ช่วงเวลาอันน่าสะพรึงกลัวสำหรับมัลลอรี

421
00:42:53,400 --> 00:42:59,720
เขาไม่ใช่คนเชื่อโชคลาง
แต่ฉันคิดว่ามันคงจะยาก
ที่จะอยู่ในภูมิทัศน์นั้น

422
00:42:59,720 --> 00:43:02,760
ขณะนั้นในการเดินทางครั้งที่สาม
และไม่รู้สึกถึงบรรยากาศ
ที่จะอิ่มตัว

423
00:43:02,760 --> 00:43:06,400
พร้อมด้วยหมายสำคัญและหมายสำคัญ
และคำใบ้และลางสังหรณ์

424
00:43:11,880 --> 00:43:15,920
แม้จะมีลางร้าย
มัลลอรีหวังว่าครั้งนี้

425
00:43:15,920 --> 00:43:19,880
เขาจะขึ้นไปบนภูเขา

426
00:43:19,880 --> 00:43:21,440
อากาศก็ดี

427
00:43:21,440 --> 00:43:27,520
เขาวางแผนที่จะไปถึงจุดสูงสุด
ของเอเวอเรสต์ภายในกลางเดือนพฤษภาคมที่จะเอาชนะ
หิมะที่มาพร้อมกับมรสุม

428
00:43:39,440 --> 00:43:44,840
เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2467 ยักษ์
ขบวนนักปีนเขาและลูกหาบ

429
00:43:44,840 --> 00:43:48,200
ได้ออกจาก Base Camp แล้ว

430
00:43:58,080 --> 00:43:59,240
“รูธที่รักของฉัน

431
00:43:59,240 --> 00:44:03,640
“ความคิดของคุณก็จะมีอยู่
ในการตัดสินใจที่สำคัญที่สุด

432
00:44:05,160 --> 00:44:07,760
“ฉันกระตือรือร้นที่จะ
เหตุการณ์สำคัญที่จะเริ่มต้น”

433
00:44:12,040 --> 00:44:16,440
มัลลอรีตระหนักเรื่องนั้น
วิธีที่จะโจมตีเอเวอเรสต์

434
00:44:16,440 --> 00:44:21,640
เป็นค่ายต่างๆ
เกือบจะเป็นทหารอย่างมีสไตล์

435
00:44:21,640 --> 00:44:26,000
คุณขึ้นไปทางใดทางหนึ่ง
แล้วกลับลงมาพักฟื้น

436
00:44:26,000 --> 00:44:28,640
แล้วย้ายกลับขึ้นไป

437
00:44:28,640 --> 00:44:30,920
มันอยู่ที่ว่าคุณเคยชินกับสภาพแวดล้อมอย่างไร

438
00:44:30,920 --> 00:44:36,560
เขาเป็นผู้บุกเบิกเทคนิคนี้
และเป็นอันที่เรายังคงใช้อยู่
บนเอเวอเรสต์ในวันนี้

439
00:44:56,320 --> 00:44:58,560
คอนราดและลีโอ
ตามเส้นทางของมัลลอรี

440
00:44:58,560 --> 00:45:03,240
ผ่านป่ายอดแหลมน้ำแข็ง
ไปจนถึงแคมป์สาม

441
00:45:17,840 --> 00:45:22,520
คุณไม่สามารถโกงหรือซ่อนได้อย่างแน่นอน
จากระดับความสูงและเคยชินกับสภาพแวดล้อม -

442
00:45:22,520 --> 00:45:25,400
มันแค่ทำให้ทุกอย่าง
ทำงานหนักจริงๆ

443
00:45:28,000 --> 00:45:32,240
นี่แน่ะ ลีโอ ในที่สุด!
ค่ายที่สาม พ.ศ. 2467

444
00:45:35,320 --> 00:45:41,240
ที่แคมป์สาม ระดับความสูงเริ่มต้นขึ้นจริงๆ
เพื่อแสดงผลข้างเคียงอันน่ารังเกียจของมัน

445
00:45:41,240 --> 00:45:46,440
ทุกลมหายใจคุณจะได้รับ
โมเลกุลของออกซิเจนเข้าน้อยลง

446
00:45:46,440 --> 00:45:50,080
มันร้ายกาจ.
คุณสูญเสียความอยากอาหารของคุณ
คุณปวดหัวแตก

447
00:45:50,080 --> 00:45:54,640
คุณมีช่วงเวลาที่ยากลำบาก
ทำงานที่ง่ายที่สุด

448
00:45:54,640 --> 00:46:01,640
อยู่เหนือคุณถึง 9,000 ฟุต ซึ่งเป็นจุดสูงสุด
ของเอเวอเรสต์ และมันกำลังโทรหาคุณ

449
00:46:14,120 --> 00:46:19,080
ที่ไหนสักแห่งเหนือแคมป์สองของพวกเขา
มัลลอรีและเออร์ไวน์

450
00:46:19,080 --> 00:46:23,240
สัมผัสประสบการณ์การต่อสู้ครั้งแรกของพวกเขา
สภาพอากาศเลวร้าย พายุเข้าแล้ว

451
00:46:23,240 --> 00:46:26,280
อุณหภูมิลดลง
และมัลลอรีก็ตระหนักได้

452
00:46:26,280 --> 00:46:30,200
มันจะไม่ใช่อีซี่สตรีท
จนถึงยอดเขาเอเวอเรสต์

453
00:46:32,520 --> 00:46:34,600
“สาวน้อยที่รักของฉัน

454
00:46:34,600 --> 00:46:38,520
“ฉันทำตัวเหมือนม้าตัวเดียว
และมาถึงค่ายสามเป็นที่แรก

455
00:46:40,920 --> 00:46:43,920
“ธารน้ำแข็งมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง
ใต้ก้อนหิน

456
00:46:47,280 --> 00:46:50,720
“รองเท้าของฉันแข็งมาก
บนเท้าของฉัน

457
00:46:50,720 --> 00:46:53,160
“ฉันเป็นคนดี
หดหู่ใจกับสถานการณ์

458
00:46:55,720 --> 00:46:58,280
"ฉันรักเธอเสมอนะที่รัก"

459
00:47:02,520 --> 00:47:05,640
เรามาลองใส่กันไหม?
ใช่แล้ว ฉันค่อนข้างเต็มใจที่จะ...

460
00:47:05,640 --> 00:47:07,480
ดูว่าสิ่งนี้ทำงานอย่างไร

461
00:47:07,480 --> 00:47:08,920
ตรวจสอบสิ่งนี้

462
00:47:12,200 --> 00:47:16,240
คุณลองจินตนาการถึงการปีนขึ้นไปด้วย
สิ่งเหล่านี้เหรอ? พวกเขาเป็นอย่างอื่น

463
00:47:18,480 --> 00:47:20,400
ฉันมีทุกชั้นที่นี่

464
00:47:20,400 --> 00:47:24,600
มัลลอรีและเออร์ไวน์มี
เจ็ดชั้นเมื่อพวกเขาไป
สำหรับการประชุมสุดยอดในปี '24

465
00:47:24,600 --> 00:47:28,240
แต่ความแตกต่างใหญ่
อยู่ที่นี่ในรองเท้า

466
00:47:28,240 --> 00:47:32,440
บอกเลยว่าที่เหลือนี้
ชุดก็ดูสวยดีใช่มั้ยล่ะ?

467
00:47:32,440 --> 00:47:38,440
แต่เมื่อเทียบกับรองเท้าบู๊ตที่เรา
ใส่สมัยนี้สิ่งเหล่านี้ดู
แน่นอนคุณรู้ไหมว่าไม่เหมาะสม

468
00:47:44,040 --> 00:47:49,960
สวมรองเท้าบู๊ตตะปูและ
แจ็คเก็ต Gabardine, Conrad และ
ลีโอผจญภัยขึ้นไปบนภูเขา

469
00:47:52,360 --> 00:47:55,880
เราอยู่ใกล้จุดนั้นพอดี

470
00:47:55,880 --> 00:47:59,520
ลูกหาบของมัลลอรีเจ็ดคน
เสียชีวิตในหิมะถล่ม

471
00:47:59,520 --> 00:48:07,640
แต่เช่นเดียวกับในปี 1924 เราก็เป็นเพียง
มัดเข้าด้วยกันด้วยเชือกฝ้ายเส้นเล็ก

472
00:48:14,680 --> 00:48:19,600
โดยใช้เทคนิคของมัลลอรี คอนราด
ตัดขั้นบันไดเข้าไปในเนินน้ำแข็งที่สูงชัน

473
00:48:23,080 --> 00:48:27,200
นี่คือภูมิประเทศภูเขาที่แท้จริง
ฉันหมายถึง ถ้าคุณสูญเสียจุดยืนของคุณ

474
00:48:27,200 --> 00:48:29,160
คุณจะตกลงมาจากความสูง 1,000 ฟุต
จนถึงฐานของมัน

475
00:48:29,160 --> 00:48:31,200
และเราต้องเริ่มเป็น
ระวังตอนนี้ มีรอยแยก.

476
00:48:31,200 --> 00:48:33,800
มีอันตรายจากหิมะถล่ม

477
00:48:35,680 --> 00:48:38,840
เมื่อคุณยืนอยู่บนขอบของ
รอยแยก

478
00:48:38,840 --> 00:48:41,800
คุณเพิ่งเห็นช่องนี้
หายไปในธารน้ำแข็ง

479
00:48:41,800 --> 00:48:45,440
ลึกหลายร้อยฟุต
แต่สิ่งที่อันตรายก็คือ
สิ่งที่คุณมองไม่เห็น

480
00:48:45,440 --> 00:48:51,680
คุณสามารถเดินข้ามหิมะได้
สะพานหนาเพียงไม่กี่ฟุตและ
ล้มลงไปจนตายอย่างแน่นอน

481
00:48:51,680 --> 00:48:53,600
ใช่ เธอลึกซึ้งใช่ไหม

482
00:48:53,600 --> 00:48:55,120
ใช่.

483
00:48:58,800 --> 00:49:01,160
ฉันอยู่ตรงสะพานแล้ว!

484
00:49:01,160 --> 00:49:03,560
เชือกยาวสิบฟุต.

485
00:49:03,560 --> 00:49:05,440
ระวังเพื่อนของฉัน

486
00:49:20,760 --> 00:49:24,560
เป็นเรื่องมหัศจรรย์ที่พวกเขาสามารถ
ขึ้นไปถึง 28,000 ฟุต

487
00:49:24,560 --> 00:49:29,280
ในสิ่งที่ฉันเรียกโดยทั่วไป

488
00:49:29,280 --> 00:49:31,120
เสื้อผ้าที่คุณจะเดินผ่าน
ป่า

489
00:49:35,360 --> 00:49:37,320
ทำได้ดีมากลีโอ

490
00:49:37,320 --> 00:49:39,240
ไม่ ทำได้ดีมาก คอนราด

491
00:49:41,240 --> 00:49:43,400
เฮ้ย!

492
00:49:43,400 --> 00:49:44,680
โอ้ ฉันรู้สึกท้อแท้

493
00:49:50,240 --> 00:49:55,680
ในปีพ.ศ. 2467 ทีมของมัลลอรีอยู่
ถูกตรึงด้วยสภาพอากาศที่รุนแรงมาก

494
00:49:55,680 --> 00:49:58,880
แซนดี้ เออร์ไวน์กลัวถึงชีวิตของเขา

495
00:49:58,880 --> 00:50:00,800
10 พฤษภาคม

496
00:50:00,800 --> 00:50:04,760
มีคืนที่แย่มาก
ด้วยลมและหิมะ

497
00:50:04,760 --> 00:50:07,520
ฉันไม่รู้ว่าเต็นท์ตั้งได้อย่างไร

498
00:50:07,520 --> 00:50:14,040
นอนน้อยมาก
และหิมะประมาณสองนิ้ว
เหนือทุกสิ่งในเต็นท์

499
00:50:14,040 --> 00:50:16,560
เช้านี้ปวดหัวหนักมาก

500
00:50:18,120 --> 00:50:21,000
เออร์ไวน์กำลังทุกข์ทรมาน
จากอาการป่วยจากที่สูง

501
00:50:21,000 --> 00:50:24,920
บทบาทของเขาในฐานะมัลลอรี
ตอนนี้คู่หูปีนเขากำลังตกอยู่ในความสงสัย

502
00:50:26,920 --> 00:50:31,120
สภาพที่เลวร้ายบังคับให้
ทั้งทีมกลับลงไปที่ Base Camp

503
00:50:33,080 --> 00:50:38,480
เมื่อไปถึงก็พบว่า
ว่าพนักงานสองคนนั้นเสียชีวิตแล้ว

504
00:50:38,480 --> 00:50:42,840
แทน
พวกเขากำลังเตรียมการเสนอราคาประชุมสุดยอด
กำลังฝังผู้คนในเบสแคมป์

505
00:50:42,840 --> 00:50:47,040
มันคงจะค่อนข้างแปลกสำหรับ
เออร์ไวน์ต้องตกลงกับสิ่งนั้น

506
00:50:48,720 --> 00:50:52,440
หนึ่งใน NCO ของเรา
จู่ๆก็เป็นอัมพาต

507
00:50:52,440 --> 00:50:56,440
อาจเป็นเพราะก้อนเลือดในสมอง
จากนิ้วที่หนาวเหน็บ

508
00:50:58,080 --> 00:51:01,280
เพื่อนผู้น่าสงสารเสียชีวิต
ภายในครึ่งไมล์จากเบสแคมป์

509
00:51:03,160 --> 00:51:07,880
ขณะเดียวกันมัลลอรีก็วางแผน
การเสนอราคาประชุมสุดยอดที่เป็นอันตรายอีกครั้ง

510
00:51:10,240 --> 00:51:15,720
แต่เขาไม่อนุญาตให้มีสัญญาณของทีม
ความทุกข์ทรมานจะแสดงเป็นจดหมาย
ถึงลูกสาวคนโตของเขา แคลร์

511
00:51:18,680 --> 00:51:22,920
“ที่รัก ไม่มีอะไรมากหรอก
วันนี้ลมจึงดีและอบอุ่น

512
00:51:24,600 --> 00:51:29,160
“ตอนนี้น้ำชามาแล้วและเป็นครั้งแรก
เวลาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ - เค้ก

513
00:51:31,200 --> 00:51:32,600
“เราขอสักหน่อยไหม.
ปาร์ตี้น้ำชาด้วยกัน

514
00:51:32,600 --> 00:51:36,840
“วันหนึ่งในเดือนสิงหาคม กับแฟลต
เค้กปลาหมึกอุ่น ๆ และไม่มีอะไรอื่นอีกเหรอ?

515
00:51:38,880 --> 00:51:41,080
“ไม่มีพ่อขี้โมโหแล้วเหรอ!”

516
00:51:47,400 --> 00:51:49,960
กลางเดือนพฤษภาคมแล้ว

517
00:51:49,960 --> 00:51:52,040
และอีกไม่นานหิมะก็มา

518
00:51:53,120 --> 00:51:56,720
มรสุมมาถึง
ต้นเดือนมิถุนายนของทุกปี

519
00:51:56,720 --> 00:51:59,720
มันออก
หิมะจำนวนมหาศาล

520
00:51:59,720 --> 00:52:01,720
การปีนเขาเป็นไปไม่ได้

521
00:52:17,880 --> 00:52:23,160
เรามีความท้าทายเช่นเดียวกับมัลลอรี
ในปี 1924 เราอยู่ที่นั่น

522
00:52:23,160 --> 00:52:26,440
ในช่วงปลายฤดูกาล
หากเราไม่ขึ้นไปบนภูเขา

523
00:52:26,440 --> 00:52:29,800
ก่อนมรสุมจะมาเยือน
เราคงประสบปัญหาร้ายแรงมาก

524
00:52:37,120 --> 00:52:43,960
สูงกว่า 22,000 ฟุต คอนราดและลีโอ
เริ่มต้นการพิชิตเอเวอเรสต์นั่นเอง

525
00:52:48,160 --> 00:52:51,880
พวกเขาเป็นหนึ่งในมากที่สุด
ส่วนที่ทรยศของภูเขา -

526
00:52:51,880 --> 00:52:55,880
กำแพงน้ำแข็งและหิมะขนาดยักษ์
ที่นำไปสู่ทิศเหนือ-

527
00:52:55,880 --> 00:52:59,080
แท่นปล่อยจรวดสู่ยอดเขา

528
00:53:26,160 --> 00:53:31,960
แม้จะมีอุปกรณ์ที่ทันสมัยครบครัน
ระดับความสูงปะทะลีโออย่างแรง

529
00:53:31,960 --> 00:53:38,120
คุณรู้ไหมว่านี่เป็นครั้งแรก
ฉันเคยไประดับความสูงนี้และ
คุณแค่เคลื่อนไหวช้าๆ อย่างสิ้นหวัง

530
00:53:38,120 --> 00:53:42,600
มันไม่จริง คุณก็ทำไม่ได้
เชื่อ... คุณก้าวสองก้าวและ
คุณหายใจไม่ออกเลย

531
00:53:42,600 --> 00:53:45,600
และฉันแน่ใจว่ามันเป็นเพียงเท่านั้น
จะแย่ลงเมื่อเราลุกขึ้นมา

532
00:54:01,760 --> 00:54:07,560
ด้วยรองเท้าบูท hobnail และไม่มี
มัลลอรีเป็นผู้นำการโจมตี
บนนอร์ทคอล

533
00:54:07,560 --> 00:54:11,960
ก้าวไปสู่สิ่งที่เขาเรียกว่า
"มันเป็นเชิงเทินน้ำแข็งอันยิ่งใหญ่"

534
00:54:14,040 --> 00:54:16,760
North Col เป็นชัยชนะ

535
00:54:16,760 --> 00:54:20,600
ฉันสนุกกับการพิชิตของ
กำแพงน้ำแข็งและทำตามขั้นตอน

536
00:54:20,600 --> 00:54:25,440
หลังจากนั้นฉันก็ใช้งานได้จริง
หน้าอกไปทั่วโลก

537
00:54:26,640 --> 00:54:28,720
มองย้อนกลับไปในหุบเขา

538
00:54:28,720 --> 00:54:34,200
เขาอยู่สูงกว่านั้นแล้ว
ยอดเขาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุโรปหรืออเมริกา

539
00:54:34,200 --> 00:54:37,040
แต่เป็นการประชุมสุดยอด
ยังคงสูงกว่า 6,000 ฟุต

540
00:54:47,600 --> 00:54:54,280
ที่ Col มัลลอรีเป็นคนตั้งค่าของเขา
สะพานสู่เอเวอเรสต์ แคมป์โฟร์

541
00:54:54,280 --> 00:54:58,160
เขาวางแผนค่ายที่สูงขึ้น
ขึ้นไปบนภูเขา

542
00:54:58,160 --> 00:55:02,440
สิ่งเหล่านี้จะพาเขาเข้าไปข้างใน
ระยะที่โดดเด่นของยอดเขา

543
00:55:02,440 --> 00:55:06,840
มัลลอรีมีอาการไอ
นั่นจะไม่หายไป

544
00:55:06,840 --> 00:55:10,160
เออร์ไวน์ป่วยด้วยอาการท้องเสีย

545
00:55:10,160 --> 00:55:12,760
ความหนาวเย็นไม่เคยหายไปจากพวกเขา

546
00:55:12,760 --> 00:55:15,880
ไอ

547
00:55:17,840 --> 00:55:20,840
รูธที่รักของฉัน ฉันนอนไม่หลับ -

548
00:55:20,840 --> 00:55:25,600
ทุกข์ทรมานจากการระเบิดของ
ไอจนทำให้ไส้แตก

549
00:55:25,600 --> 00:55:29,040
พายุที่รุนแรงมาเยี่ยมเรา
เต็นท์แล้วเขย่าด้วย

550
00:55:29,040 --> 00:55:33,080
การขู่ว่าจะฉีกขาด
ให้พวกเขาอยู่ห่างจากที่จอดเรือ

551
00:55:33,080 --> 00:55:36,520
ไม่เคยมีความมุ่งมั่นอีกต่อไป
และศัตรูอันขมขื่น

552
00:55:41,440 --> 00:55:47,920
สูงกว่า 23,000 ฟุต คอนราดและลีโอทดสอบ
ออกจากอุปกรณ์ของมัลลอรี่เป็นครั้งสุดท้าย

553
00:55:47,920 --> 00:55:52,800
ทันใดนั้นอุณหภูมิก็ลดลง
ต่ำกว่าจุดเยือกแข็งถึง 20 องศา

554
00:55:52,800 --> 00:55:55,200
พวกเขาอยู่ในอาการสาหัส
อันตรายจากอาการบวมเป็นน้ำเหลือง

555
00:56:04,800 --> 00:56:08,240
ขอบคุณ ไม่มีปัญหา. โอ้!

556
00:56:15,480 --> 00:56:19,520
โอ้เพื่อน ฉันจินตนาการไม่ออกว่าจะไป
สูงถึง 8,500 เมตรด้วยรองเท้าบู๊ตคู่นี้

557
00:56:22,240 --> 00:56:25,600
ซึ่งเป็นทฤษฎีของฉัน -
ว่าถ้าคนเหล่านั้นเคลื่อนไหว

558
00:56:25,600 --> 00:56:30,000
พวกเขาก็โอเค
แต่เมื่อพวกเขาหยุดเคลื่อนไหว

559
00:56:30,000 --> 00:56:33,440
นาฬิกากำลังฟ้องและมันก็เป็นเช่นนั้น
เกมที่แตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง

560
00:56:33,440 --> 00:56:34,800
โอ้!

561
00:56:38,680 --> 00:56:43,760
นิ้วเท้าของฉันเยือกแข็ง อ๊ะ!

562
00:56:45,360 --> 00:56:47,200
ในปี '22

563
00:56:47,200 --> 00:56:50,280
มัลลอรี น้ำค้างแข็งกัดนิ้วข้างหนึ่งของเขา

564
00:56:50,280 --> 00:56:54,160
และเขาก็แสดงความคิดเห็นอย่างนั้น
มันแย่ แต่ก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น

565
00:56:54,160 --> 00:56:56,960
แล้วก็เข้ามา
ทิ้งข้อความไว้เล็กน้อยเขากล่าวว่า

566
00:56:56,960 --> 00:57:03,720
“ฉันจะไม่รังเกียจ
หากฉันเสียนิ้วไปในการประชุมสุดยอดครั้งนี้”

567
00:57:03,720 --> 00:57:08,760
และถ้าฉันอยู่ในรองเท้าของเขา
ฉันก็คงคิดได้
สิ่งเดียวกัน

568
00:57:08,760 --> 00:57:12,360
เพราะมันเป็นเช่นนั้น
ยุคทองของการสำรวจ

569
00:57:16,880 --> 00:57:19,560
อา มาเถอะคนสวยตัวน้อยของฉัน

570
00:57:21,520 --> 00:57:22,960
อ๊ะ!

571
00:57:29,880 --> 00:57:34,960
สภาพอากาศเลวร้ายขัดขวางเส้นทางของคอนราด
และมรสุมหิมะก็ใกล้เข้ามาแล้ว

572
00:57:34,960 --> 00:57:41,440
เขาและลีโอเสี่ยงต่อการติดกับดัก
สูงบนเอเวอเรสต์ เกินกว่าการช่วยเหลือ

573
00:57:41,440 --> 00:57:45,360
มันเป็นช่วงเวลาที่เครียด

574
00:57:45,360 --> 00:57:51,160
เรากำลังทำอะไรอยู่?
เรากำลังปีนเข้าสู่สัปดาห์ที่สอง
เดือนมิถุนายน มรสุมมาเยือนเราแล้ว

575
00:57:51,160 --> 00:57:54,160
ฉันกดโทรศัพท์หาเจนนิเฟอร์
และฉันพูดกับเธอว่า

576
00:57:54,160 --> 00:57:59,520
“มันไม่คุ้มอะไร.
ฉันฝากคุณและครอบครัว
ผ่านแล้วฉันก็พร้อมที่จะกลับบ้านแล้ว”

577
00:58:01,400 --> 00:58:04,440
หน้าต่างกำลังปิด
ฉันรู้ว่ามรสุมกำลังจะมา

578
00:58:04,440 --> 00:58:07,680
ฉันกำลังดูดาวเทียม
ภาพสภาพอากาศ

579
00:58:07,680 --> 00:58:10,240
ฉันพูดว่า "คอนราด คุณรู้อะไรไหม
ฉันกำลังดูหน้าจอคอมพิวเตอร์

580
00:58:10,240 --> 00:58:16,000
“และฉันก็เห็นกำแพงขนาดยักษ์ของ
สภาพอากาศและเป็นมรสุม”

581
00:58:16,000 --> 00:58:21,680
และฉันก็พูดว่า "คอนราด คุณต้องเป็น"
มั่นใจว่าคุณทำได้

582
00:58:21,680 --> 00:58:27,040
“แต่ถ้ามีโอกาส.
เพื่อปีนขึ้นไปขั้นที่สอง
ฉันอยากให้คุณไปหามัน”

583
00:58:31,840 --> 00:58:35,880
“ที่รักของฉัน
เกิดอะไรขึ้นกับคุณ?

584
00:58:35,880 --> 00:58:37,920
“ฉันสงสัยมาก.

585
00:58:37,920 --> 00:58:40,360
“คุณมีความสุขและสบายดีไหม?

586
00:58:42,000 --> 00:58:45,720
“ความรักอมตะทั้งหมด
จิตวิญญาณของฉันอยู่กับคุณ”

587
00:58:49,720 --> 00:58:55,360
ในช่วงต้นเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2467
ทีมของมัลลอรีสองคน
นอร์ตัน และซอมเมอร์เวลล์

588
00:58:55,360 --> 00:58:57,000
ถูกผลักขึ้นไปบนภูเขา

589
00:58:58,680 --> 00:59:00,840
แต่เอเวอเรสต์กลับบังคับพวกเขากลับ

590
00:59:00,840 --> 00:59:04,680
ม่านหิมะ,
นอร์ตันต้องถูกอุ้มลงไป

591
00:59:04,680 --> 00:59:10,560
ซอมเมอร์เวลล์เกือบสำลักตาย
ก่อนที่จะไอส่วนหนึ่งของเขา
กล่องเสียงบวมน้ำเหลือง

592
00:59:13,400 --> 00:59:15,720
เห็นได้ชัดว่าถึงเวลากลับบ้านแล้ว

593
00:59:15,720 --> 00:59:19,360
พวกเขาอ่อนล้าด้วยความเหนื่อยล้า

594
00:59:19,360 --> 00:59:22,080
มรสุมก็ถึงกำหนด

595
00:59:22,080 --> 00:59:24,800
แต่มัลลอรีปฏิเสธที่จะยอมแพ้

596
00:59:26,240 --> 00:59:28,440
ที่รักของฉัน

597
00:59:28,440 --> 00:59:30,560
นี่เป็นช่วงเวลาที่เลวร้ายโดยสิ้นเชิง

598
00:59:32,360 --> 00:59:36,000
บางทีมันอาจจะเป็นเพียง
ความโง่เขลาที่จะขึ้นไปอีกครั้ง

599
00:59:36,000 --> 00:59:38,040
แต่ฉันจะออกจากการตามล่าได้อย่างไร?

600
00:59:39,880 --> 00:59:42,480
หกวันสู่จุดสูงสุดจากค่ายนี้!

601
00:59:44,160 --> 00:59:48,000
มันคือ 50:1 ต่อต้าน แต่
เราจะได้ตียัง

602
00:59:48,000 --> 00:59:50,480
และทำตัวเองอย่างภาคภูมิใจ

603
00:59:50,480 --> 00:59:53,680
รักคุณมาก
จอร์จผู้เป็นที่รักของคุณ

604
01:00:10,240 --> 01:00:14,440
คำถามใหญ่คือทำไม
จอร์จ มัลลอรี คิดอย่างนั้น
คุ้มค่ากับการยิงอีกครั้ง

605
01:00:14,440 --> 01:00:18,280
ผมคิดว่าแนวทางที่จะประนีประนอมคือ
เอาชนะความขัดแย้งในชีวิตของเขา

606
01:00:18,280 --> 01:00:22,160
จริงๆ แล้วคือการปีนขึ้นไป
ภูเขาและทำมันให้เสร็จ
และกลับบ้านไปหารูธแล้วพูดว่า

607
01:00:22,160 --> 01:00:26,560
“ฉันทำไปแล้ว มันจบลงแล้ว ตอนนี้เราทำได้”
ใช้ชีวิตที่เหลือของเราต่อไป"

608
01:00:26,560 --> 01:00:30,480
เขารู้ว่านี่คือสิ่งนี้

609
01:00:30,480 --> 01:00:35,960
เขาไม่สามารถกลับมาได้อีก
ภายหลังหากเขาไปไม่ถึงจุดสูงสุด

610
01:00:35,960 --> 01:00:39,960
มันจะเป็นไปไม่ได้
เพื่อให้รูธผ่านเรื่องนั้นอีกครั้ง

611
01:00:42,080 --> 01:00:46,280
ฉันต้องบอกคุณที่รัก
ฉันรู้สึกเต็มไปด้วยพลังและความแข็งแกร่ง

612
01:00:48,960 --> 01:00:54,480
แผนของฉันจะต้องดำเนินการ
ให้น้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
ไปอย่างรวดเร็วและรีบเร่งยอดเขา

613
01:01:04,040 --> 01:01:08,640
ตอนนี้มัลลอรีต้องการออกซิเจน
และเออร์ไวน์มากขึ้นกว่าเดิม

614
01:01:10,280 --> 01:01:14,680
เขาต้องการคู่ของเขาตอนนี้จบลงแล้ว
ที่เลวร้ายที่สุดของอาการป่วยจากการขึ้นที่สูงของเขา

615
01:01:14,680 --> 01:01:18,400
เพื่อนำเทคนิคของเขาไปใช้
ทักษะในการโจมตีครั้งสุดท้าย

616
01:01:20,440 --> 01:01:23,480
เออร์วินเก่งมาก
เก่งเรื่องออกซิเจน

617
01:01:23,480 --> 01:01:26,280
เขาได้คิดค้นในทางปฏิบัติ
เครื่องดนตรีใหม่

618
01:01:29,280 --> 01:01:31,840
5 มิถุนายน.

619
01:01:31,840 --> 01:01:38,240
มันจะเป็นชัยชนะที่ยิ่งใหญ่
ถ้าเครื่องมือของฉันกะทันหัน
พาเราขึ้นไปด้านบน

620
01:01:38,240 --> 01:01:40,720
มันพยายามอย่างมากสำหรับทุกคน

621
01:01:40,720 --> 01:01:44,520
ด้วยความแข็งแกร่งอันน่าสะพรึงกลัว
ภาพสะท้อนจากหิมะ

622
01:01:44,520 --> 01:01:49,560
ได้เตรียมเครื่องออกซิเจนจำนวน 2 เครื่อง
เพื่อการเริ่มต้นของเราในเช้าวันพรุ่งนี้

623
01:01:52,680 --> 01:01:55,880
นี่คือคำพูดสุดท้าย
เขียนโดยแซนดี้ เออร์ไวน์

624
01:01:58,000 --> 01:02:02,080
เขาจะไปไหนก็ไป.
มัลลอรีคงอยากให้เขาไป

625
01:02:02,080 --> 01:02:05,400
และฉันค่อนข้างแน่ใจว่าเขามี
ทุกความตั้งใจที่จะกลับมา

626
01:02:05,400 --> 01:02:08,920
จากภูเขาด้วยเท้าทั้งสองข้าง
ขาทั้งสองข้าง แขนทั้งสองข้างไม่เสียหาย

627
01:02:08,920 --> 01:02:11,440
ฉันไม่คิดว่าเขาจะให้ความบันเทิงด้วยซ้ำ

628
01:02:11,440 --> 01:02:14,120
สนุกสนานจริงๆ นะ ไอเดียนี้
ว่าเขาจะตาย

629
01:02:14,120 --> 01:02:16,640
ฉันคิดว่าเขาเชื่ออย่างนั้น
เขาทำลายไม่ได้

630
01:02:19,760 --> 01:02:24,040
เช้าวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ.2561
นักปีนเขาสนับสนุน Noel Odell

631
01:02:24,040 --> 01:02:28,440
ถ่ายภาพมัลลอรีและเออร์ไวน์
ขณะที่พวกเขาออกเดินทางจากทางเหนือ

632
01:02:32,960 --> 01:02:35,680
ใครจะอดกลั้นได้
เมื่อได้รับชัยชนะเช่นนั้น

633
01:02:35,680 --> 01:02:39,440
ชัยชนะแห่งความพยายามของมนุษย์เช่นนั้น
อยู่ในเงื้อมมือของพวกเขาแล้วหรือ?

634
01:02:44,680 --> 01:02:49,400
เราต้องพิชิต บรรลุ
ขึ้นไปด้านบน

635
01:02:49,400 --> 01:02:53,640
ให้รู้ว่าไม่มีความฝัน
นั่นคงไม่กล้า

636
01:03:02,800 --> 01:03:07,640
ไม่มีอะไรบนยอดเขา
เอเวอเรสต์ ไม่มีหม้อทองหรอก

637
01:03:07,640 --> 01:03:09,480
ทำไมเราถึงทำเช่นนี้?

638
01:03:11,520 --> 01:03:13,120
คุณต้องการพระสิริ

639
01:03:13,120 --> 01:03:16,800
คุณต้องการความรู้สึกนั้น
ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลก

640
01:03:19,920 --> 01:03:23,920
การพนันเพื่อเอาชนะมรสุม
คอนราดตัดสินใจเลือก-

641
01:03:23,920 --> 01:03:27,560
เพื่อติดตามมัลลอรี
ไปจนถึงขั้นที่สอง

642
01:03:29,800 --> 01:03:33,960
เรากำลังเริ่มการประมูลการประชุมสุดยอดของเรา
และเป็นวันที่ 10 มิถุนายน

643
01:03:33,960 --> 01:03:38,880
ฉันคิดว่าวันที่ 5 มิถุนายนเป็นวันที่ช้าที่สุด
ใครๆก็เคยปีนก่อนมรสุม

644
01:03:38,880 --> 01:03:43,520
เมฆที่อยู่ด้านหลังคือ.
บ่งบอกถึงมรสุมที่กำลังเข้ามา

645
01:03:43,520 --> 01:03:47,160
งั้นเราจะเล่นมันให้ฟัง
วันละครั้ง แต่...

646
01:03:48,440 --> 01:03:49,880
..นี่คือหน้าต่างของเรา

647
01:04:00,000 --> 01:04:03,480
ลมแรง

648
01:04:14,920 --> 01:04:18,160
มันเหนื่อยโคตรๆเลย
ชอบมัน

649
01:04:18,160 --> 01:04:21,840
รู้สึกเหมือนมีคนกำลังเอา
ไมเคิล คุณชอบก้าวเดียว และ

650
01:04:21,840 --> 01:04:23,880
หัวของคุณอยู่บนมือของคุณ

651
01:04:50,480 --> 01:04:53,080
นั่นมันไม่จริงใช่ไหม?

652
01:04:53,080 --> 01:04:55,920
มันเหมือนกับประสบการณ์นอกร่างกาย

653
01:05:07,520 --> 01:05:09,760
วันที่ 7 มิถุนายน ตากล้อง John Noel

654
01:05:09,760 --> 01:05:13,200
ถ่ายทำภาพสุดท้าย
ของมัลลอรีและเออร์ไวน์

655
01:05:17,480 --> 01:05:22,120
พวกเขาอยู่เหนือเขาสองไมล์
พร้อมด้วยลูกหาบของพวกเขา

656
01:05:22,120 --> 01:05:24,120
ปีนเข้าไปในเขตมรณะ

657
01:05:24,120 --> 01:05:28,640
ซึ่งการขาดออกซิเจนทำให้เกิด
ไม่สามารถทำงานได้เป็นเวลานาน

658
01:05:30,080 --> 01:05:34,720
ในเขตมรณะ เหนือ 26,000 ฟุต

659
01:05:34,720 --> 01:05:38,280
ร่างกายจะเข้าสู่
สิ่งที่เรียกว่าเนื้อร้าย

660
01:05:39,800 --> 01:05:41,240
คนหนึ่งกำลังจะตาย

661
01:05:45,120 --> 01:05:48,320
มนุษย์ไม่ได้ตั้งใจ
อยู่รอดได้ในระดับความสูงนี้

662
01:05:48,320 --> 01:05:50,320
และคุณอยู่ในเวลาที่ยืมมา

663
01:05:55,240 --> 01:05:58,960
เมื่อพวกเขาเข้าสู่เขตมรณะ
คอนราดและลีโอใช้ออกซิเจน

664
01:05:58,960 --> 01:06:01,480
เหมือนมัลลอรีและเออร์ไวน์ที่อยู่ตรงหน้าพวกเขา

665
01:06:11,920 --> 01:06:16,200
ฉันแค่คิดว่า "โอ้ ตายแล้ว...
โซน ที่นี่ก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น”

666
01:06:16,200 --> 01:06:19,200
ทันใดนั้น
ศพแรก

667
01:06:19,200 --> 01:06:23,440
ที่เราพบเจอ
ปรากฏอยู่ริมทาง

668
01:06:25,120 --> 01:06:28,160
และมันก็เป็นเรื่องจริง ฉันหมายถึง เมื่อเป็นอย่างอื่น
คุณเดินผ่านศพหรือเปล่า

669
01:06:28,160 --> 01:06:30,000
คุณรู้ไหม
เว้นแต่คุณจะอยู่ในเขตสงคราม?

670
01:06:30,000 --> 01:06:32,840
คุณจะไม่มีวันเป็นพยาน
อะไรก็ตามที่ค่อนข้างเป็นเช่นนั้น

671
01:06:32,840 --> 01:06:36,040
มันเป็นสภาพแวดล้อมที่รุนแรงมาก
บนนั้นไม่มีใครทำได้

672
01:06:36,040 --> 01:06:38,680
ทำอะไรกับมัน
พวกเขาไม่สามารถโค่นล้มได้

673
01:06:45,160 --> 01:06:48,920
สูงในเขตมรณะ
ใต้ยอดเขาประมาณ 2,000 ฟุต

674
01:06:48,920 --> 01:06:51,880
มัลลอรีและเออร์ไวน์
ตั้งค่ายครั้งสุดท้ายของพวกเขา

675
01:06:54,920 --> 01:06:57,840
ที่นี่มัลลอรีเขียนถึง
ตากล้องจอห์นโนเอล,

676
01:06:57,840 --> 01:07:01,640
ที่กำลังรออยู่ข้างล่าง
เพื่อบันทึกภาพช่วงเวลาแห่งชัยชนะ

677
01:07:03,480 --> 01:07:08,200
ถึงโนเอลที่รัก
เราอาจจะเริ่มพรุ่งนี้เช้า
เพื่อให้มีอากาศแจ่มใส

678
01:07:08,200 --> 01:07:11,760
เริ่มมองหาเรา
ไม่ว่าจะข้ามวงร็อค

679
01:07:11,760 --> 01:07:16,280
ใต้ปิรามิด
หรือขึ้นไปบนเส้นขอบฟ้าเวลา 20.00 น.

680
01:07:18,120 --> 01:07:20,360
เห็นได้ชัดว่าเขาหมายถึงพูดว่า 8.00 น.

681
01:07:24,440 --> 01:07:26,120
เขาเหนื่อย

682
01:07:26,120 --> 01:07:29,280
เขาอยู่ระหว่างการเดินทาง
เป็นเวลาสามเดือนและตอนนี้

683
01:07:29,280 --> 01:07:31,400
กว่าสามวันในโซนมรณะ

684
01:07:39,680 --> 01:07:41,160
เพียงเลื่อนไฟหน้าของคุณ

685
01:07:50,800 --> 01:07:53,040
เรารู้ว่ามรสุมใกล้เข้ามาแล้ว

686
01:07:53,040 --> 01:07:55,400
เรามีกรอบเวลาเพียง 12 ชั่วโมงเท่านั้น

687
01:07:57,280 --> 01:08:00,160
เราต้องนัดหยุดงาน
ขณะที่เหล็กยังร้อนอยู่

688
01:08:01,520 --> 01:08:04,720
คุณกังวลมากขนาดนั้น
ฉันตื่นก่อนนาฬิกาปลุก

689
01:08:04,720 --> 01:08:09,520
และเปิดไฟหน้าของเรา
วางระบบเลเยอร์ทั้งหมดแล้ว

690
01:08:09,520 --> 01:08:12,360
เมื่อคุณก้าวออกจากเต็นท์
มันเหมือนกับประตูเริ่มต้นเล็กน้อย

691
01:08:12,360 --> 01:08:14,320
ฉันก็พร้อมที่จะไป

692
01:08:14,320 --> 01:08:16,000
ลีโอรู้สึกตื่นเต้นมาก

693
01:08:16,000 --> 01:08:18,680
เขามีพลังงานเพิ่มขึ้นจากยอดเขา

694
01:08:18,680 --> 01:08:21,520
ก็น่าจะคล้ายๆกัน.
สิ่งที่มัลลอรีและเออร์ไวน์มี

695
01:08:21,520 --> 01:08:27,480
ในวันประชุมสุดยอดของพวกเขาเมื่อพวกเขาอยู่
ที่นั่นในระยะที่โจมตีได้
ของการขึ้นสู่เอเวอเรสต์ครั้งแรก

696
01:08:43,040 --> 01:08:46,880
ลองนึกภาพเช้าวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2467

697
01:08:49,320 --> 01:08:52,400
พวกเขาหนาวแล้ว
การนอนหลับกระสับกระส่าย

698
01:08:55,600 --> 01:08:59,280
บวกกับการขาดความอยากอาหาร

699
01:08:59,280 --> 01:09:02,080
การคายน้ำอย่างรุนแรง

700
01:09:02,080 --> 01:09:04,360
ร่างกายของพวกเขาสูญเปล่า

701
01:09:04,360 --> 01:09:07,000
ความสามารถทางจิตของพวกเขา
ถูกบุกรุก

702
01:09:07,000 --> 01:09:11,120
สิ่งง่ายๆ จะกลายเป็น
งานบ้านที่ยิ่งใหญ่

703
01:09:26,320 --> 01:09:30,440
28,000 ฟุตอยู่ในขีดจำกัด
ของสิ่งที่เป็นไปได้ของมนุษย์

704
01:09:30,440 --> 01:09:34,760
แม้จะเสริมออกซิเจนแล้วก็ตาม
มันสิ้นหวังมาก

705
01:09:36,280 --> 01:09:39,520
และเหนือพวกเขาคือเส้นทาง
ที่ไม่มีใครเคยอยู่

706
01:09:39,520 --> 01:09:45,120
และเมื่อคุณเป็นคนแรก
การเอาชนะความรู้สึกที่ไม่รู้จักนี้
เป็นหนึ่งในความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

707
01:09:55,120 --> 01:09:56,880
ลองคิดดูสิ

708
01:09:56,880 --> 01:10:03,560
ความวิตกกังวล ความกลัว ความกระวนกระวายใจ
บวกกับความเร้าใจ

709
01:10:03,560 --> 01:10:05,480
สิ่งเหล่านั้นทั้งหมด

710
01:10:05,480 --> 01:10:08,320
กวนไปรอบ ๆ

711
01:10:08,320 --> 01:10:10,160
และยึดถือไว้อย่างรวดเร็ว

712
01:10:10,160 --> 01:10:12,440
ด้วยความเจ็บปวดและความทุกข์ทรมาน

713
01:10:21,760 --> 01:10:24,800
มัลลอรีและเออร์ไวน์
ปีนหน้าทิศเหนือ,

714
01:10:24,800 --> 01:10:29,640
ขึ้นไปถึงสันเขาที่ซึ่ง
ขั้นที่ 2 ขัดขวางเส้นทางของพวกเขา

715
01:10:33,760 --> 01:10:37,720
เราไปถึงสันเขาตามกำหนดเวลา
หลังรุ่งสาง

716
01:10:42,040 --> 01:10:43,720
ยอดเยี่ยมอย่างแน่นอน

717
01:11:15,200 --> 01:11:21,080
เมื่อเวลา 12.50 น. วันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2467
สนับสนุนนักปีนเขา Noel Odell

718
01:11:21,080 --> 01:11:25,000
มองเห็นมัลลอรีและเออร์ไวน์
ผ่านช่องว่างในเมฆ

719
01:11:27,560 --> 01:11:31,880
สายตาของฉันเริ่มคงที่
บนจุดสีดำเล็กๆ

720
01:11:31,880 --> 01:11:36,080
ระยะทางสั้นๆ
จากฐานของปิรามิดสุดท้าย

721
01:11:36,080 --> 01:11:38,760
อีกคนก็ขยับขึ้นไปร่วมด้วย

722
01:11:38,760 --> 01:11:42,760
พวกเขาเคลื่อนตัวอย่างรวดเร็ว
ราวกับจะชดเชยเวลาที่เสียไป

723
01:11:44,320 --> 01:11:47,640
แล้วทั้งหมด
วิสัยทัศน์อันน่าหลงใหลก็หายไป

724
01:11:49,080 --> 01:11:50,800
ห่อหุ้มอยู่ในเมฆ

725
01:11:56,000 --> 01:11:58,840
มัลลอรีและเออร์ไวน์หายตัวไป

726
01:12:01,240 --> 01:12:03,880
ไม่พบร่องรอยใด ๆ

727
01:12:03,880 --> 01:12:05,680
รอคำสั่ง.

728
01:12:07,720 --> 01:12:10,840
แทนที่จะจับ.
การเสด็จขึ้นสู่ชัยชนะของพวกเขา

729
01:12:10,840 --> 01:12:15,280
ตากล้อง จอห์น โนเอล
ต้องถ่ายทำการค้นหาพวกเขา

730
01:12:18,680 --> 01:12:20,400
วันต่อมา

731
01:12:20,400 --> 01:12:23,960
ผ้าห่มวางเป็น
ไม้กางเขนในหิมะ

732
01:12:23,960 --> 01:12:27,280
ส่งสัญญาณข่าวร้าย

733
01:12:27,280 --> 01:12:31,920
มัลลอรีและเออร์ไวน์หายไป
สันนิษฐานว่าตายแล้ว

734
01:12:46,560 --> 01:12:48,160
นางมัลลอรี.

735
01:12:48,160 --> 01:12:50,000
เฮอร์เชลเฮาส์, เคมบริดจ์

736
01:12:51,680 --> 01:12:55,920
คณะกรรมการเสียใจอย่างสุดซึ้ง
ได้รับข่าวร้าย

737
01:12:55,920 --> 01:12:58,160
การสำรวจเอเวอเรสต์ในวันนี้

738
01:12:59,760 --> 01:13:01,680
สามีของคุณถูกฆ่าตาย

739
01:13:01,680 --> 01:13:03,440
ปีนครั้งสุดท้าย

740
01:13:03,440 --> 01:13:07,080
คณะกรรมการเสนอคุณและครอบครัว
ความเห็นอกเห็นใจจากใจ

741
01:13:11,160 --> 01:13:14,400
เย็นวันหนึ่งรูธได้รับข่าว

742
01:13:14,400 --> 01:13:18,080
เธอตัดสินใจไม่บอก
ลูกๆ ของเธอในคืนนั้น

743
01:13:18,080 --> 01:13:21,960
เพราะพวกเขาไปนอนแล้ว
เธอไปนอนเองจริงๆ

744
01:13:21,960 --> 01:13:26,200
หลับใหลด้วยความรู้อันน่าสยดสยอง
แล้วในตอนเช้าพวกเขาก็ปลุกพวกเขาขึ้นมา

745
01:13:26,200 --> 01:13:29,640
พาพวกเขาไปที่เตียงของเธอและ
บอกข่าวร้ายนี้แก่พวกเขา

746
01:13:29,640 --> 01:13:33,920
จิตวิญญาณของจอร์จ
ก็พร้อมสำหรับอีกชีวิตหนึ่ง

747
01:13:33,920 --> 01:13:37,080
และแนวทางของเขาที่จะไปถึงมัน
สวยมาก

748
01:13:38,840 --> 01:13:44,840
ฉันรู้ว่าเขาทำได้อย่างแน่นอน
มิได้ล้มเหลวด้วยความกล้าหาญ
หรือการเสียสละตนเอง

749
01:13:46,680 --> 01:13:49,440
ถ้าเพียงแต่มันไม่เกิดขึ้น

750
01:13:49,440 --> 01:13:51,560
มันอาจไม่มีอย่างง่ายดาย

751
01:13:55,840 --> 01:14:00,080
ยุคทองของการสำรวจ
ก็จบลงด้วยโศกนาฏกรรม

752
01:14:02,040 --> 01:14:06,800
ฮีโร่ผู้ล่วงลับก็ไว้ทุกข์
โดยกษัตริย์และประเทศ

753
01:14:08,920 --> 01:14:12,320
มันคงเป็นอัน
วันพิเศษ

754
01:14:12,320 --> 01:14:16,680
เสียงระฆังดังขึ้น
ทั่วอังกฤษไว้ทุกข์

755
01:14:16,680 --> 01:14:19,840
แล้วก็มีพิธีไว้อาลัย
ในเซนต์พอล

756
01:14:19,840 --> 01:14:24,880
ผู้ร่วมไว้อาลัยเก็บม้านั่งและ
กล่าวสุนทรพจน์เพื่อเป็นเกียรติแก่มัลลอรี

757
01:14:30,280 --> 01:14:34,000
มัลลอรี ผู้ชายคนนั้น
ในไม่ช้ามัลลอรีก็กลายเป็นตำนาน

758
01:14:35,880 --> 01:14:39,880
หลายคนมั่นใจ
เขาไปถึงยอดเขาเอเวอเรสต์แล้ว

759
01:14:42,760 --> 01:14:46,800
แต่ก่อนอื่นเขาจะได้ขึ้นไปถึงจุดสูงสุด
ต้องปีนขั้นที่สองอย่างอิสระ

760
01:14:49,080 --> 01:14:54,560
วันที่ 14 มิถุนายน คณะสำรวจของเรา
มาถึงขั้นที่ ๒ แล้ว

761
01:14:54,560 --> 01:15:00,200
ใบหน้าหินที่น่าเกรงขามที่ยืนอยู่นี้
ระหว่างมัลลอรีกับยอดเขา

762
01:15:03,480 --> 01:15:07,280
พวกเชอร์ปาสเคลียร์เชือกผูกตาย
และดึงบันไดออกไป -

763
01:15:07,280 --> 01:15:10,160
ฟื้นฟูขั้นตอนที่สอง
เป็นอย่างไรในปี 1924

764
01:15:15,640 --> 01:15:18,280
เป้าหมายคือวันนี้ ดึงบันไดขึ้น

765
01:15:18,280 --> 01:15:20,760
และ...

766
01:15:20,760 --> 01:15:22,800
ปีนมัน

767
01:15:22,800 --> 01:15:26,200
"ฟรี" - นั่นคือไม่มี
ความช่วยเหลือของบันไดจีน

768
01:15:52,440 --> 01:15:56,520
ตลอดการเดินทางครั้งนี้
ฉันรู้ว่ามันกำลังจะลงมา

769
01:15:56,520 --> 01:16:01,360
ครึ่งชั่วโมงนี้
บนแนวหน้าผาที่ความสูง 28,300 ฟุต

770
01:16:01,360 --> 01:16:04,000
สามารถทำในรูปได้เลย.

771
01:16:04,000 --> 01:16:06,840
นั่นมัลลอรีและเออร์ไวน์
คงได้เจอกับมัน

772
01:16:06,840 --> 01:16:11,280
ปราศจากบันได ปราศจากเชือกใดๆ
ไม่มีข้อบ่งชี้ของมนุษย์เลยหรือ?

773
01:16:13,040 --> 01:16:15,400
คุณมีทั้งหมด
หน้าทิศเหนือของยอดเขาเอเวอเรสต์,

774
01:16:15,400 --> 01:16:18,360
ไปจนถึง
ธารน้ำแข็งรองบุกตอนกลางเบื้องล่างคุณ

775
01:16:20,240 --> 01:16:23,040
เปิดรับแสง 7,000, 8,000 ฟุต

776
01:16:23,040 --> 01:16:25,120
พระเจ้า ฉันกำลังทำอะไรอยู่!

777
01:16:38,360 --> 01:16:41,760
เช่นเดียวกับมัลลอรีและเออร์ไวน์
ฉันกับลีโอถูกมัดไว้ด้วยกัน

778
01:16:44,840 --> 01:16:46,640
มันคือความเป็นพี่น้องกันของเชือก

779
01:17:01,360 --> 01:17:03,360
ลองจินตนาการถึงสิ่งนี้

780
01:17:03,360 --> 01:17:09,000
8 มิถุนายน 1924.

781
01:17:40,160 --> 01:17:41,680
เอาล่ะ คุณได้มันแล้ว!

782
01:17:44,720 --> 01:17:46,160
ว้าว!

783
01:17:55,920 --> 01:17:57,360
คุณโอเคไหม?

784
01:17:57,360 --> 01:18:00,400
ใช่. ผู้ชาย!

785
01:18:00,400 --> 01:18:01,800
เกิดอะไรขึ้น

786
01:18:03,160 --> 01:18:04,200
ขั้นตอนที่ไม่ดี

787
01:18:07,280 --> 01:18:09,400
ถ้าฉันไม่จับตัวเองได้

788
01:18:09,400 --> 01:18:12,840
มีโอกาสที่ดีที่ฉันจะมี
ล้มทับขอบดึงลีโอ

789
01:18:12,840 --> 01:18:18,040
ลงมาจากภูเขาแล้วล้มลง 7,000
สู่ธารน้ำแข็งรองบุกตอนกลาง

790
01:18:20,320 --> 01:18:23,960
ฉันคิดว่ามันทำให้เขาสั่นไหวบ้าง
และเขาก็ใช้จ่ายไปในที่สุด
ค่อนข้างนาน

791
01:18:23,960 --> 01:18:27,800
'หาคำตอบว่าจะทำอย่างไรต่อไป'
เรียบเรียงตัวเองใหม่

792
01:18:27,800 --> 01:18:30,400
'ฉันหมายถึงฉันจะพูดว่า
อย่างน้อย 20 นาที'

793
01:18:30,400 --> 01:18:32,240
อยากยืนบนไหล่ของฉันไหม?

794
01:18:33,680 --> 01:18:35,720
ฉันจะให้มันอีกครั้ง

795
01:18:39,360 --> 01:18:41,600
งานของฉันคือการ

796
01:18:41,600 --> 01:18:43,880
ปีนขั้นที่สอง

797
01:18:43,880 --> 01:18:47,520
ฉันรู้ว่าฉันต้องพยายาม
มันมาจากอีกมุมหนึ่ง

798
01:20:01,640 --> 01:20:04,000
ตกลง. ขั้นตอนที่ดี

799
01:20:32,320 --> 01:20:35,280
ฉันคิดว่าฉันเข้าใจแล้ว ลีโอ
ฉันคิดว่าฉันได้รับมัน

800
01:20:41,680 --> 01:20:43,520
โอ้ววว!

801
01:21:14,400 --> 01:21:18,440
หลังจากแปดปีของ
ทำให้ฉันตื่นในเวลากลางคืน

802
01:21:18,440 --> 01:21:22,920
และมีความสูงถึง 90 ฟุตในการปีน
ว่าฉันจะต้องทำให้เสร็จ

803
01:21:24,320 --> 01:21:26,360
ฉันได้รับขั้นตอนที่สอง

804
01:21:36,840 --> 01:21:38,560
ฉันหายใจไม่ออก

805
01:21:42,240 --> 01:21:45,520
ฉันตระหนักว่านิ้วเท้าของฉัน
มึนงงไปหมดแล้ว

806
01:21:45,520 --> 01:21:48,640
ความกลัวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของฉันผ่าน
ประสบการณ์ทั้งหมดนี้

807
01:21:48,640 --> 01:21:52,360
ได้รับ
เริ่มมีอาการบวมเป็นน้ำเหลืองที่นิ้วเท้าของฉัน

808
01:21:52,360 --> 01:21:55,600
ฉันแค่กังวลเกี่ยวกับการได้รับ
ขึ้นไปบนขั้นที่สอง

809
01:21:55,600 --> 01:21:57,200
เร็วที่สุดเท่าที่ฉันจะทำได้

810
01:22:04,200 --> 01:22:07,760
ฉันคิดถึงมัลลอรี

811
01:22:07,760 --> 01:22:09,840
การขึ้นสู่ขั้นที่สองของเรา

812
01:22:09,840 --> 01:22:13,800
เป็นการเปิดโอกาสให้ว่า
พวกเขาสามารถดึงมันออกมาได้

813
01:22:17,840 --> 01:22:21,360
ก่อนหน้านี้ฉันรู้สึกประทับใจ
ว่าขั้นที่สอง

814
01:22:21,360 --> 01:22:24,240
เป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
สำหรับนักปีนเขาในสมัยนั้น

815
01:22:24,240 --> 01:22:27,120
ตอนนี้ฉันเปลี่ยนไปแล้ว

816
01:22:27,120 --> 01:22:30,480
พวกเขาแน่นอน
ก็สามารถทำได้

817
01:22:32,040 --> 01:22:37,720
ขั้นตอนที่สองไม่มากเกินไป
อุปสรรคสำหรับพวกเขาที่จะเอาชนะ

818
01:23:01,000 --> 01:23:03,000
พวกเขาถูกกำหนดไว้แล้ว

819
01:23:03,000 --> 01:23:07,760
และถ้าพวกเขาแข็งแกร่ง
และพวกเขาก็เคลื่อนตัวไปอย่างรวดเร็ว

820
01:23:07,760 --> 01:23:10,960
มีโอกาสที่พวกเขา
ทำให้มันขึ้นไปด้านบน

821
01:23:13,040 --> 01:23:17,840
ที่รัก ฉันจะคิดถึงคุณ
ขณะที่คุณออกเดินทางสู่ยอดเขา

822
01:23:19,480 --> 01:23:22,160
ฉันรู้ว่าคุณสามารถประสบความสำเร็จได้
ความฝันอันสูงสุดของคุณ

823
01:23:41,400 --> 01:23:46,960
ถ้าเราเข้าไปภายในระยะ 200 หลาหรือประมาณนั้น
สู่ยอดเขาเอเวอเรสต์ เราจะไปกัน

824
01:23:50,120 --> 01:23:54,440
และถ้าเป็นตั๋วเที่ยวเดียว
ให้เป็นอย่างนั้น

825
01:24:44,440 --> 01:24:47,880
แปดปีหลังจากที่ฉันพบ
ศพของจอร์จ มัลลอรี

826
01:24:47,880 --> 01:24:50,440
วงกลมเสร็จสมบูรณ์

827
01:24:55,960 --> 01:24:59,640
ไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้
มรสุมปิดเข้ามา

828
01:24:59,640 --> 01:25:01,880
ฉันกับลีโอพิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์

829
01:25:06,360 --> 01:25:09,160
และเราได้แสดงให้เห็นแล้วว่า
สิ่งเหล่านี้อาจเป็นได้

830
01:25:09,160 --> 01:25:13,720
ฝีเท้าสุดท้ายของมัลลอรีและเออร์ไวน์

831
01:25:24,240 --> 01:25:27,240
นี่คือการประชุมสุดยอดของวันนี้หรือไม่?

832
01:25:29,880 --> 01:25:32,120
เย็นสบายและเงียบสงบขนาดไหน

833
01:25:34,680 --> 01:25:37,200
เราได้ปราบศัตรูแล้วหรือยัง?

834
01:25:39,840 --> 01:25:42,320
ไม่มีนอกจากตัวเราเอง?

835
01:26:09,520 --> 01:26:13,720

ท้องฟ้าอันไม่มีที่สิ้นสุด

836
01:26:13,720 --> 01:26:16,240


837
01:26:16,240 --> 01:26:20,800

ว่าคุณอยู่เคียงข้างฉัน

838
01:26:23,200 --> 01:26:30,240

ฉันจ้องมองเข้าไปในดวงตาของคุณ

839
01:26:30,240 --> 01:26:36,720

ฉันปีนขึ้นไปมาหลายไมล์แล้ว

840
01:26:36,720 --> 01:26:39,560


841
01:26:45,240 --> 01:26:48,840


842
01:26:48,840 --> 01:26:52,960


843
01:26:52,960 --> 01:26:56,640


844
01:26:56,640 --> 01:27:00,520


845
01:27:00,520 --> 01:27:07,800

ยืนเคียงข้างฉันนะที่รัก

846
01:27:09,040 --> 01:27:14,680


847
01:27:16,760 --> 01:27:19,240


848
01:27:19,240 --> 01:27:23,320


849
01:27:49,640 --> 01:27:52,680
คำบรรยายโดย Red Bee Media Ltd

850
01:27:52,680 --> 01:27:55,720
อีเมล์ subtitle@bbc.co.uk